ايران رويايي

درباره وبلاگ

رویایی ترین کشور جهان به نظر من ایران می باشد که هر خارجی رویای امدن به ایران را دارد

موضوعات
كرمان (540) گیلان (305) اذربایجان شرقی (185) تاريخ ايران پيش از اسلام (165) خراسان رضوی (158) بوشهر (133) اصفهان (120) استان تهران (115) سيستان وبلوچستان (83) فارس (72) زنجان (65) مشهد مقدس (63) استان ایلام (62) مازندران (61) سمنان (60) گلستان (58) استان خوزستان (55) همدان (46) اذربايجان غربي (46) کرمانشاه (42) قم (40) استان چهارمحال و بختياري (39) اذربايجان شرقي (37) ماسوله (36) استان یزد (36) قزوين (33) هرمزگان (26) خراسان شمالی (26) مساجد اصفهان (24) سیستان (زابل) (22) خراسان جنوبی (21) گناباد (21) گيلان (21) چابهار (20) ايلام (19) استان البرز (18) زاهدان (18) نیشابور (18) سبزوار (17) كردستان (17) اردبيل (17) مركزي (17) اذربایجان غربی (16) خراسان رضوي (16) خراسان رضوي (16) تربت جام (13) عکسهای دیدنی (12) شکار لحظه ها عکس دیدنی (9) جاذبه های گردشگری استان خراسان رضوی (9) لرستان (9) کیش (8) گالري ايران (7) خراسان شمالي (6) دنیای حیوانات (6) مشاهیر کرمانشاه (6) گالري عكس اختصاصي ايران رويايي (6) عكس هاي ديدني از ايران قديم (4) نوشته هاي جالب و خواندني (4) سلامت (3) دانشگاه سیستان و بلوچستان (3) گالري عكس همدان (3) گالری ایران (2) 1 (2) اس ام اس فلسفی (2) IRAN (2) تهران (1) كرمانشاه (1) دانشگاه سيستان و بلوچستان (1) خاطرات در جاده هاي كشور (1) عكس هاي ديدني (0) دانشگاه من (0) بدون موضوع (160)

ايران رويايي

تمين

پنج شنبه 1390/12/4 7:56 بعد از ظهر

بهشت بلوجستان را بهتر بشناسيم:

تمين:

سير وسفر اعم از داخلي يا خارجي،چه به منظور تنوع طلبي سرگرمي،چه گذراندن اوقات فراغت،ديد وبازديد،بخش جدايي ناپذير زندگي اجتماعي انسانها،خاصه شهرنشينان در آمده است.

بنابراين انسان به گذراندن اوقات فراغت چه در قالب امكانات محلي چه در حيطه صنعت جهانگردي غير قابل انكار ميباشد

از سوي ديگر سرزمين ما ايران با داشتن سابقه فرهنگي كهن و پايدار.متشكل از اقوام وطوايف و تنوع اقليمي فراوان وبرخورداري از جاذبه هاي تاريخي،فرهنگي وطبيعي براي تفريح و گشت وگذار آماده است.

دهستان تمين(بهشت بلوچستان) روستاي پاك+سرسبز ترين روستا در دل كوير.

 تمين دهسناني است بزرگ در دامنه دامنه آتسفشان تفتان با روستاهاي متعدد  از جمله روپس ،جش سياه جنگل،تميز ...اين دهستان در غربيترين قسمت شهر ميرجاوه واقع شده است واز جنوب به كوه تفتان،از شمال به سنگان منتهي مي شود.آباديهاي دهستان تمين داراي آب و هوايي خوش بوده ودر اغلب فصول سال هواي آن معتدل است.روستاي كه حدود ۷۵ كيلو متر تا گرماي سوزان كوير ريگ ملك فاصله دارد،گويي كه قطعه اي از بهشت است تاشاهدي بر قدرت پروردگار باشد.سر سبزي وطراوت آن نمايي بسيار دل انگيز دارد.محصول اصلي آن انجير،توت،شاه توت،امرود(گلابي)انگور،هلو،آلبالو،زرد آلو..وبساري از از ميوه هاي مناطق سرد سير درآن به عمل مي آيد بادام،پسته،گردو...نيز در آن قابل برداشت است.از درختان خودرو مي توان به انجير كوهي،بنه،ارچن،گز وگواتام(بادام كوهي)اشاره كرد.صيفي جات منطقه گندم وجو است كه محصول عمده كشاورزي است.كوه هاي اطراف منابعي غني وسرشار از منابع طبيعي است كه در گذشته و حال مورد استفاده بوده است.درمنه،كلپوره،اسپنتان،مور،زامبول،درنگ...براي بسياري از بيماريها تجويز مي شدند.از صمغ درخت موسوم به گونجك براي مسائل دندان پزشكي استفاده مي شده.در مجموع  روستاي تمين بهشتي است در بلوچستان،دري است بر دامن تفتان.اگر مسير رود خانه آن را تعقيب كنيم روستاهاي دهستان يكي پس از ديگري در مسير آن قرار دارد.   

تمين در گذر تاريخ:

شهر زاهدان بين ۲۹ درجه و ۲۹ دقيقه عرض شمالي و۶۰ درجه ۵۳ دقيقه شرقي مركز استان سيستان و بلوچستان جمعيتي بالغ بر۶۰۰ هزار نفر دارد و در اين شهرستان ۷۵ اثر تاريخي،فرهنگي شناسايي شده است كه از اين ميزان تعداد۲۳ اثر تاريخي در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده كه ۵۰درصد اين آ ثار اعم از ثبتي و شناسايي شده در بخش ميرجاوه جاي گرفته كه سهم تمين قابل توجه است.

موقعيت تمين از زاهدان: 

تمين از زاهدان ۱۳۵ كيلو متر واز ميرجاوه ۶۵ كيلو متر فاصله دارد كه كار عمده مردم منطقه كشادرزي مي باشد.

تاريخچه دهستان تمين:

در بيان تاريخچه و معرفي تمدن اطراف تفتان قله آتشفشان نيمه فعال تفتان نقش مهمي را ايفا ميكند.

اين قله يكي از قلل مرتفع ايران است كه باعث تنوع آب و هوا در منطقه بلوچستان گرديده است و همين تنوع و پوشش گياهي و وجود آب فراوان در اطراف عامل جذب انسانها به اين سمت بوده  كه در اطراف آن سكني گزيدند و تمدن تفتان را بوجود آوردند.آثار بجا مانده از گذشتگان وپيشينيان حكايت از اين قضايا دارد.كه دهستان تمين هم تحت تاثير آن داراي آثاري از قبيل تپه هاي باستاني،قبرستانهاي،چله خانه،معماري صخره اي،آسيابهاي آبي،قلعه ها، قبرستان هفتاد ملا،كوره هاي ذوب فلز در نواحي مختلف وغار هاي باستاني،همه ي اين آثار بيانگر وجود يك استقرار عظيم انساني در اين دهستان مي باشد.قدمت آثار بر اساس شواهد و ابزار بدست آمده تاريخي،تمدن اطراف تفتان را به ۸۰تا۱۰۰هزار سال پيش تخمين ميزنند.

 آثار بر جسته وشناسايي شده تمين:

قلعه تمين:

اين اثر با مساحت حدودا ۳۰۰۰هزار متر مربع و۲۵ متر ارتفاع از سطح دره تمين مركزي بر فراز صخره اي بلند با مصالح بومي همچون گل رس ساخته شده است و قلعه باذ قدمت ۲۵۰ ساله مركز فرماندهي حاكمان منطقه همچون سيد خان و شاه احمد...بوده است.كه متاسفانه بخش اعظم اين قلعه از بين رفته است.

آسياب آبي:

قدمت اين آسيابها حدود ۱۵۰ سال ميباشد اين نوع آسيابها با توجه به آب فراوان در مناطق مختلف اطراف تفتان همانند تمين وتمندان و...متداول بوده كه اين آثار مانند ديگر آثار با توجه به كم توجهي اهالي و مسولين در حال نا بودي است.

چله خانه:

ازآثار ديگر اين دهستان چله خانه مي باشد كه در گذشته دور مردم مسلمان اين ديار در اين مكان كه در دل كوه كنده شده به مدت ۴۰ شبانه روز به دعا و عبادت مي پرداختند و غذايشان فقط آب ودر صورت نياز يك عدد خرما بوده.

معماري صخره اي:

اين معماري بالغ بر ۴۰۰۰ متر مربع در نوع خود در سطح كشور كم نظير بوده و اظهار نظر باستان شناسان ايجاد اينگونه سازه هاي معماري به اواخر دوره ساساني و اوايل دوران اسلامي بر مي گرد.معماري صخره اي تمين همچون معماري صخره اي ميمند كرمان وكندوان مي باشد.مجموعه هاي صخره اي تمين در چهار قسمت در دل كوه كنده شده است.سقف اين اتاقها تقريبا گنبدي و هر يك از آنها دارا ي ستون و فضاهاي الحاقي مي باشد. 

قبرستان تمين:

اين قبرستان در دهستان تمين واقع شده است،و قبور اين قبرستان كه تعداد زيادي مي باشد در دل كوه هاي سنگي قرار دارند  اين كوه  بالغ بر ۱۷۰ هزار متر مربع در سمت شمالي تمين و در جنوب شهر ميرجاوه واقع شده است.قبور اين قبرستان شامل يك سري قبور چهار گوش ساده مي باشد كه مناسب با ابعاد بدني ستوني در سنگ كنده شده است طرز ساخت اين قبور بدين گونه مي باشد كه ابتدا خفره اي به ابعاد ۵۰در۵۰ ـ۱.۷۰ سانتيمتر را در سنگ مي كندند سپس اجساد را درون آن قرار ميدادند و آن را با سنگ مي پوشاندند از ظاهر اين قبر ها مشخص ميشود كه مربوط به زردتشتيان مي باشند.

قبرستان هفتاد ملا:

اين قبرستان در روستاي روپس يكي از توابع دهستان تمين واقع شده است اين قبرها در غاري طبيعي بنا شده اند و به همين علت از باد وباران محفوظ ميباشند،آفتاب هيچ وقت بر اين قبرها نمي تابد و هميشه در سايه قرار دارند.بناي اين قبرها از خشت،گل و تخته هاي چوبي مي باشد اما بدليل عدم توجه مسولين امر،به آغل گوسفندان تبديل شده است.

چشمه آب معدني حضرت موسي:

آبشاري زيبا كه از دل كوه مي جوشد اين چشمه بزرگترين منبع آب روستا است...

صداي آب،سكوت و چه چه بلبلان بر روي درختان بيددر مجاورت آب و صداي رساي درختان بيد سر به فلك كشيده،باغهاي متصل به هم با تنوع ميوه هاي و عبور جاده از ميان آنها و نسيم باد معتدل و عبور از داخل رود خانه هاي موجود.در تصور ذهن آدمي در چند كيلو متري كويرنميگنجد                        آشنايي بيستر با دهستان تمين:

تمين متشكل از ۱۱۵پارچه آبادي و در فاصله ۱۴۰كيلو متري شهرستان زاهدان و در قسمت شمالي كوه تفتان واقع شده.

آبادي است بسيار سرسبز و خوش آب وهوا كه در حاشيه رودخانه اي زلال با آبشارهاي زيبا واقع شده است.چشمه تاريخي موسي كه از دل كوه مي جوشد و بيشتر آب منطقه از اين چشمه تامين ميشود.

تمين  به سه قسمت اصلي تقسيم ميشود:

تمين پايين(بن ده)تمين وسط (كلات)وتمين بالا ...

 كه از آبادي هاي "پلكي"ده نوگ"خازون"بن ده"بوسون بالا"پس كوه"پس كوشه اسماعيل آباد"پشت كم"سرده"...تشكيل شده است.

تركيب نژادي:

كرد،سيد،حسيني،شهنوازي،...كه بيشتر مردمان اين منطقه را كردها تشكيل ميدهند.

طايفه كرد در گذشته منطقه سرحد بلوچستان را در اختيار داشته و داراي قدرت و نفوذ بوده.

 كردها حدود ۳قرن مرزداران بلوچ بودند.

برخي از گويش هاي طايفه كرد:

كردها به گويش هاي متفاوتي از زبان بلوچي تكلم ميكنند،كه از آن جمله:  سنگويي،تميني،سرحدي...

مناظر زيباي تمين

 

(3) نظر

مناطق حفاظت شده

چهارشنبه 1390/8/25 1:48 صبح

منطقه حفاظت شده باهوكلات(گاندو): اين منطقه در منتهي اليه گوشه جنوب شرقي كشور در طول مرز ايران و پاكستان قرار دارد. اين منطقه از كوه هاي كم آب و بياباني تشكيل شده كه تا رودخانه سرباز در بلوچستان گسترده شده است. منطقه مزبور مأمن تمساح تالابي و منحصر به فرد ايراني است كه در آبگيرهاي كم عمق مسير رودخانه زندگي مي كند. همچنين شرايط خاص اكوسيستم رودخانه اي اين منطقه امكانات زندگي نوعي ماهي عجيب به نام ماهي گل خور فراهم آورده است كه قادر به زيست در آب هاي كم عمق و بستر كلي رودخانه ها است.
مناطق حفاظت شده هامون: اين منطقه 201062 هكتار وسعت شامل دشت هامون، درياچه يا تالاب هامون و رودخانه هيرمند مي شود. اهميت اين منطقه بيشتر به دليل زيستگاه انواع حيوانات وحش، امكان پرورش ماهي، وجود انواع پرندگان و تأمين علوفه دام ها از نيزارها و استفاده از ني ها جهت حصيربافي مي باشد. پرندگان و جانوران وحشي اين منطقه عبارتند از: پليكان و فلامينگو، پرندگان مهاجر آبي، تيهو، زنگوله بار، كوركر(باقرقره)، خرگوش، شغال، كفتار، كاراكال، يوزپلنك، گراز و آهو .
منطقه حفاظت شده بزمان: اين منطقه به وسعت 688/324 هكتار، منطقه كوهستاني بزمان، تپه ماهورها و دشت هاي اطراف اين كوه را در بر مي گيرد. اين منطقه داراي كوهي نسبتاً مرتفع (3497 متر) با دره هاي آب شيرين و پوشش گياهي نسبتاً مناسب است. حيوانات وحشي كه در اين منطقه زندگي مي كنند عبارتند از : كبك، كبك چيل، تيهو، دراج، خرگوش، كل، بز، قوچ و ميش. علاوه بر گونه هاي مختلف وحش فوق الذكر نوعي خرس سياه آسيايي كه كوچكتر از خرس قهوه اي است، در سيستان و بلوچستان زندگي مي كند. پوشش گياهي غالب زيستگاه هاي خرس در اين منطقه شامل:ارجن، كهور، كنار، خرما، زرشك، زارچ، زالزالك، انواع گون و درمنه، اورس، بيد، تنگس و نسترن وحشي مي باشد كه ميوه بيشتر اين درختان غذاي عمده خرس هاي سياه را تشكيل مي دهد. خرس ها به خرما و داز علاقه اي وافر دارند. پرنده زيبايي به نام مينا با رنگ هاي سبز، آبي و سبزه قبا نيز در بلوچستان به وفور يافت مي شود.

(0) نظر

صنايع دستي س و ب

چهارشنبه 1390/8/25 1:41 صبح


گليم‌بافي: عشاير مواد اوليه را از پشم دام‌هاي خود تهيه مي‌نمايند. رنگ‌هاي مورد استفاده در گليم عمدتاً تيره و در زمينه‌هاي قهوه‌اي، قرمز تيره مايل به قهوه‌اي، آبي سير و شتري و رنگ‌هاي روشن مثل زرد، سبز، كرم، قرمز، سفيد است و در شكل‌گيري طرح‌هاي بلوچي نقش به سزايي دارد.. نقوش و طرح‌ها عموماً راه‌راه، هندسي و محرمات است.دستگاه گليم‌بافي به صورت افقي است و كمتر از دار عمودي استفاده مي‌كنند و شيوه برپايي آن در سيستان با بلوچستان تفاوت دارد. يكي از انواع گليم “سفره نان” است كه از رنگ‌هاي بيشتر روشن استفاده مي‌شود. از بافت گليم نوارهايي به عنوان مال‌بند، و مهار بند شتر - مانند سكه و آينه‌دوزي- نيز توليد مي‌گردد كه تزيين آن بيشتر با خرمهره و صدف، منگوله‌هاي پشمي باقي‌مانده از مواد اوليه است. گليم در ابعاد مختلف به عنوان زيرانداز، چادرشب، كناره، سجاده، جوال توليد مي شود. 

بوريا، سبدبافي، پرده‌بافي، توتن سازي:از ديگر هنرهاي دستي استان بوريا‌بافي (حصيربافي) و پرده‌بافي است. استفاده از اين فن در پوشش سقف‌ها در شهر سوخته به پنج‌هزار سال پيش برمي‌گردد. اكنون نيز حصير در مساكن بومي منطقه به وضوح قابل رويت است. مواد اوليه حصير در منطقة بلوچستان، از نوعي درخت خرماي وحشي به نام داز كه در كنار رودخانه‌ها و مسيل‌ها مي‌رويد، به‌دست مي‌آيد. از برگ داز، انواع مختلف ظروف مايحتاج روزمره و زيرانداز در ابعاد مختلف توليد مي‌گردد. گاهي جهت تزيين آن‌ها از موي بز نيز استفاده مي‌شود.از عمده‌ترين توليدات حصيري مي‌توان به زيرانداز، جارو، سجاده، جاي نان، صندوقچه وسايل آرايشي، لانه مرغ و انواع سبدهاي حمل و نقل كالا، نگهداري خرما، پرده حصيري، پوشش سقف اشاره كرد.

زرگري:زرگري و نقره‌سازي يكي ديگر از هنرهاي دستي استان است. در اثر تغييرات زمان و عوامل متعدد ديگر، نقره‌سازي، جاي خود را به طلاسازي داده است. زرگرهاي بلوچ از اقوام و طوايف مشخصي هستند كه علاوه بر جواهرسازي، انواع زيورآلات زنان بلوچ را با مهارت تهيه مي‌كنند.زنان بلوچ مانند اغلب زنان مردم ايران از زيورهاي بومي استفاده مي‌كنند. زرگرهاي محلي زيورهاي طلا و نقره را با نقوش ساده هندسي و نمادين مي‌سازند. اين زيورها براي زينت سر‌و‌گردن و گوش و بيني و دست و پا استفاده مي‌شود. زيورهاي بلوچي بيشتر شبيه زينت‌آلات مردم پاكستان و هندوستان است. دليلش رفت و آمد زياد بين ساكنين بلوچستان و قسمت غربي شبه قاره هند و پاكستان است.

سفالگري:پيشينه هنر سفالگري (سفال‌سازي) با توجه به اسناد و مدارك به عصر پارينه سنگي و پيش از تاريخ به مناطق باستاني بلوچستان مي‌رسد. در شهر سوخته‌ سيستان، 3200 سال قبل از ميلاد، توليد سفال چشمگير بود. از اين ميان سفال روستاي كلپورگان حكايتي ديگر دارد.

 

سفال‌سازي در كلپورگان: اين روستا در 25 كيلومتري شهرستان سراوان واقع شده است. ساخت سفال امروزه هم در اين روستا به صورت كاملاً ابتدايي و به روش لوله‌اي (كُويلْ-فتيله‌اي)، بدون لعاب و با نقوش سياه‌رنگ، توسط زنان بومي، با دست انجام مي‌پذيرد. اين هنر نيز مانند ديگر هنرهاي منطقه، به دليل شباهت به سفال‌هاي ماقبل تاريخ، از شهرت خاصي برخوردار، و طرفداران زيادي دارد. مواد اوليه آن كه دو نوع خاك است، توسط مردان تهيه مي‌شودوپس از مخلوط نمودن به نسبت‌هاي مورد نظر، به صورت دوغاب و سپس گل درآمده و در اختيار زنان هنرمند قرار مي‌گيرد. ابزار كار بسيار ابتدايي است و هر كدام نام محلي خود را داراست يكي از اين ابزارها بونو (bono) گل را روي آن قرار مي‌دهند. شكل آن محدب و مدور است و با دست و انگشتان پا به چرخش درمي‌آيد و به گل فرم مي‌دهد. توليدات سفال‌هاي كلپورگان شباهت زيادي به سفال‌هاي به دست‌ آمده از حفاري‌هاي مناطق باستاني در هزارة سوم پيش از ميلاد سيستان و بلوچستان و كرمان، گيلان، مناطقي از كشورهاي آسيايي چون هند، ژاپن و پرو دارد. و اغلب به شكل كاسه، كوزه، جام، قدح، پارچ، ليوان و … ساخته مي‌شود.  اغلب ظرف‌هاي ساخته شده داراي سرپوش است. برخي از سرپوش‌ها به عنوان يك ظرف مستقل نيز كاربرد دارد. سرپوشي به صورت كاسة آبخوري ساده، و سرپوشي ديگر به صورت قدح به روي كاسه‌اي بزرگ است كه به عنوان جامي براي تنقلات در پذيرايي از مهمان به كار مي‌رود.

قالي بافي: قدمت اين هنر، با ورود شاخه‌اي از اقوام سكائي به سيستان برمي‌گردد. زيراندازهاي سيستاني به سه نوع تقسيم مي‌شود:
1. نوع تاريخي يا كهن كه تا آغاز سده چهاردهم هـ.ق بافته مي‌شد.2. نوع ميانه كه از حدود اواخر قرن سيزدهم هـ.ق بافته شده و هنوز هم رايج است.3. نوع نو، كه هم‌اكنون بافته مي‌شود.
عمده مواد اوليه توسط روستاييان تهيه شده و از رنگ‌هاي متنوع استفاده مي‌نمايند. نقوش اغلب تجريدي و به صورت هندسي، مرغي، انساني يا طرح و بافت كلي مددخاني، بهلوري، خشتي، سليماني و گلداني است. در حال حاضر فرش سيستان به دليل نوع طرح، رنگ، نقش، ابعاد، دوام علاوه در بازارهاي داخلي و بازارهاي خارجي فروش دارد. سيستان به لحاظ ارتباط گسترده فرهنگي و هنري با بلوچستان، عشاير خراسان، تركمنستان، در زمينه نقش و رنگ و ابعاد قالي‌هاي خود با اين مناطق وجوه اشتراك فراوان دارد.

 

(0) نظر

مشاهير س وب

چهارشنبه 1390/8/25 1:40 صبح

عبدالحسن علي بن جولوغ فرخي گزي: عبدالحسن علي بن جولوغ فرخي گزي شاعر بزرگ اواخر قرن چهارم و اوايل قرن پنجم است كه از سرآمدان سخن در عهد خويش و در همه ادوار تاريخ ادبي ايران است. ديوان وي در حدود 9000 بيت دارد و در عهد سلطان محمود و مسعود غزنوي مي زيسته است. اين شاعر در سيستان به دنيا آمده است و در سال 429 هجري قمري در همان جا در گذشته است.

يعقوب ليث: ابو يوسف يعقوب بن مشهور به ملك الدنيا و صاحبقران مؤسس و اولين امير (247-265 هجري قمري) از سلسله صفاريان است. وي در روستاي كوين يا ترين در حاشيه كويري (شمال خاش رود) در يك خانواده رويگر به دنيا آمد. آرامگاه يعقوب ليث صفاري در شهر دزفول قرار دارد. يعقوب مردي سپاهي منش، با تدبير و عاقل و موقر بود و به ديانت و قناعت شهرت داشت. پايتخت وي زرنج سيستان بود. شهرت او در ممالك اطراف چنان گسترده بود كه او را ملك الدنيا و صاحبقران مي خواندند .
ابوالفتح علي بن محمد بستي: ابوالفتح علي بن محمد بستي از شاعران سده چهارم هجري قمري است. زادگاه او را شهر بست سيستان مي دانند. او به زبان عربي تسلط كامل داشت. از نتايج طبع او، دو ديوان شعر به جاي مانده است. وفات وي را به سال 401 ه.ق ثبت نموده اند. نويسنده كتاب دورنمايي از فرهنگ ايراني و اثر جهاني آن،  اين شعر را به عنوان نمونه اي از انديشه و قلم اين شاعر سيستاني در نوشته خويش آورده است.
ابوالفتح سگزي يا ابوالفتح سيستاني:از شاعران و ملوك برجسته سيستان در سده يازدهم هجري قمري است. علاوه بر حكومت داري، در سرودن شعر تبحر داشت. گرچه در سياست حكومتي با برادرش ملك حمزه اختلافي نداشت، اما در زمينه شعر و شاعري با وي اختلاف داشت. حمزه غافل سيستاني اين رباعي را خطاب به برادرش ابوالفتح سيستاني سروده است.

قاضي احمد: از اكابر زادگان سيستان بود و شاعري توانا و خوش سخن بود.

عبدالفرج سجزي

(0) نظر
X