ايران رويايي

درباره وبلاگ

رویایی ترین کشور جهان به نظر من ایران می باشد که هر خارجی رویای امدن به ایران را دارد

موضوعات
كرمان (540) گیلان (305) اذربایجان شرقی (185) تاريخ ايران پيش از اسلام (165) خراسان رضوی (158) بوشهر (133) اصفهان (120) استان تهران (115) سيستان وبلوچستان (83) فارس (72) زنجان (65) مشهد مقدس (63) استان ایلام (62) مازندران (61) سمنان (60) گلستان (58) استان خوزستان (55) همدان (46) اذربايجان غربي (46) کرمانشاه (42) قم (40) استان چهارمحال و بختياري (39) اذربايجان شرقي (37) ماسوله (36) استان یزد (36) قزوين (33) هرمزگان (26) خراسان شمالی (26) مساجد اصفهان (24) سیستان (زابل) (22) خراسان جنوبی (21) گناباد (21) گيلان (21) چابهار (20) ايلام (19) استان البرز (18) زاهدان (18) نیشابور (18) سبزوار (17) كردستان (17) اردبيل (17) مركزي (17) اذربایجان غربی (16) خراسان رضوي (16) خراسان رضوي (16) تربت جام (13) عکسهای دیدنی (12) شکار لحظه ها عکس دیدنی (9) جاذبه های گردشگری استان خراسان رضوی (9) لرستان (9) کیش (8) گالري ايران (7) خراسان شمالي (6) دنیای حیوانات (6) مشاهیر کرمانشاه (6) گالري عكس اختصاصي ايران رويايي (6) عكس هاي ديدني از ايران قديم (4) نوشته هاي جالب و خواندني (4) سلامت (3) دانشگاه سیستان و بلوچستان (3) گالري عكس همدان (3) گالری ایران (2) 1 (2) اس ام اس فلسفی (2) IRAN (2) تهران (1) كرمانشاه (1) دانشگاه سيستان و بلوچستان (1) خاطرات در جاده هاي كشور (1) عكس هاي ديدني (0) دانشگاه من (0) بدون موضوع (160)

ايران رويايي

گربه ايراني

پنج شنبه 1390/8/19 2:28 بعد از ظهر

  


تاريخچه نژاد:
تاريخچه گربه ايراني در حقيقت تاريخچه تمام نژادهاي مو بلند است ، زيرا تقريباً با اطمينان مي توان گفت كه تمام گونه هاي مو بلند از نژادهاي ايراني به وجود آمده اند . البته نژاد Balinese (سيامي مو بلند) و نژادها سومالي (Abyssinian مو بلند) دو استثنا بر اين مدعا هستند. تصور مي شود اين نژاد ها از جهش يك نژاد مو بلند مستقل به وجود آمده باشند.
اين كه اولين گربه هاي ايراني كي . كجا پيدا شده اند ، مشخص نيست . با اين حال شهرت و افتخار آنها به طور كلي نصيب مردم كشور تركيه ، ايران (ايران قديم) وهمسايه هاي نزديك آنها گرديده است. گربه هاي مو بلند از حدود قرن ۱۶ ميلادي و حتي زودتر در اين كشورها ديده شده اندو اين در زماني بوده است كه اولين گربه هاي از اين نوع به اروپا راه يافته اند. هيچ گربه اي از نژادهاي وحشي وجود ندارند كه موهاي بلند داشته باشند ، بنابراين بايد پذيرفت كه اين ويژگي از يك جهش در گربه هاي مو كوتاه كه حتماً از خواستگاه مصر برخواسته اند ايجاد شده است. آب و هواي سرد تر زمستاني تركيه و ايران بدون شك چنين جهشي را امكان پذير كرده است.
از زمان به وجود آمدن اين گربه ها علاقه زيادي در بين دوستداران گربه براي نگهداري آنها ايجاد شد. اين علاقه باعث شد كه اين گربه ها ارزش بيشتري نسبت به خويشاوندان مو كوتاه خود پيدا كنند.
تصور مي شود گربه هاي خانگي به نام علمي Felis Catus ، از گربه جنگلي Felis Chaus يا گربه وحشي افريقايي ، Felis Lybica مشتق شده باشند. اين گونه به گفته بعضي از جانور شناسان نوع خاصي از گربه وحشي اروپايي ، Felis Sylvestris تلقي مي شوند. اگر اين نظر صحيح باشد ، گربه خانگي با نام باشكوه تري يعني Felis Sylvestris Catus ، نامگذاري خواهد شد.
گربه هاي اصيل ايراني:
گربه هاي اصيل ايراني امروزي ، از نظر طول موها ، رنگ و آناتومي از شباهت كمتري نسبت به همنوعان اوليه خود برخوردارند. اين پديده حاصل سالها كوشش مستمر در جفت كشي انتخابي اين موجودات است. اگر مي توانستيم به زمانهاي قبل برگرديم ، متوجه مي شديم كه گربه هاي مو بلند از ايران و تركيه به اروپا ، به خصوص كشور فرانسه ، جايي كه مورد توجه زياد مردم قرار مي گرفتند ، حمل مي شدند.
طبيعي دان فرانسوي Comet de Buffon كتاب Historie Naturelle خود را در سال ۱۷۵۶ ميلادي نوشت. او در كتاب خود ، به متني از قرن ۱۶ ميلادي كه به وسيله يك جهانگرد ايتاليايي به نام Pierto della vella نوشته شده ، اشاره كرده است كه گربه هاي مو بلند آن روز را توصيف كرده و بر اين نكته تأكيد نموده كه آنها از منطقه اي در شمال ايران به نام خراسان آمده اند. او گفته آنها نژادي هستند با موهاي بلند ، نرم و شبيه ابريشم ، مخصوصاً در قسمت دم. او همچنين آنها را به رنگ يك دست خاكستري تشريح كرده است كه در قسمت سر كمي تيره تر بودند. از مشخصه ديگر اين گربه ها ، اهلي بودن آنها بوده است. Buffon ذكر كرده كه جدا از رنگ ، اين نژاد دقيقاً مشابه نژادهايي بوده كه در فرانسه Angora شناخته مي شود.
نژاد Angora نژادي بوده كه در زمانهاي قديم تر به سفيدي رنگ مشهور بوده است ، ولي در واقعيت آنها رنگ هاي مختلفي داشته اند. با اين حال رنگ سفيد آنها كه نزد اشراف زاده هاي فرانسوي و اروپايي نگهداري مي شدند ، از محبوبيت بيشتري برخوردار بوده است. نژاد Angora بومي كشور تركيه بوده است. ديپلمات پرآوازه فرانسوي Cardinal Richelieu كه در سال ۱۶۴۲ ميلادي از دنيا رفت ، از دوستداران فوق العاده گربه ها بوده است. شگفت اين كه او درست در زماني مي زيست كه كليسا خود از بزرگترين دشمنان گربه ها بوده و به دستور آنها ، گربه ها را از بالاي برج ها پايين مي انداختند ، مي سوزاندن و از راه هاي مختلف با بي رحمي با آنان رفتار مي كردند. Richelieu صاحب يك Chat Angora به نان Lucifer به رنگ سياه بوده است. به نظر مي رسد كه در آن روزگار بيشتر موضوع اين بوده كه چه كسي صاحب گربه است. در واقع وضعيت صاحب گربه تعيين كننده اين موضوع بوده كه آيا گربه ها داراي روحي پاك ، يا همنشين و هم قدم شيطان اند.
به همين ترتيب شايد مي بينيد در اروپا در قرن ۱۹ ميلادي ، گربه هاي مو بلند را بنابر ميل صاحبان آنها گربه ايراني يا Angora مي ناميدند و اين حقيقت كه تفاوت هاي كوچكي چه از نظر موها و چه استخوان بندي بين اين دو نزاد شبيه به هم ولي مختلف وجود داشته ، مورد توجه واقع نشده است. Harrison Weir انگليسي كه از او به عنوان پدر نگهداري از گربه هاي خانگي ياد مي شود ، در اواخر قرن ۱۹ ميلادي گفته كه گربه اي دو رگه زيادي به عنوان نژاد روسي ، Angoran يا نژادهاي ايراني به فروش مي رسيدند كه اين نكته به روشني نشان مي دهد كه او به تفاوت ميان گونه هاي ايراني و Angoran واقف بوده است.
مشاهده تابلوهاي نقاشي از گربه هايي كه به همراه صاحبان خود در طول قرن ۱۸ ميلادي به تصوير كشيده شده اند ، تصوير واضحي از ظاهر گونه اصيل گربه ايراني به ما مي دهد و آنها خيلي شبيه Angora هاي امروزي بوده اند. اين بدين معني است كه آنها يك سر عادي گربه مانند با پوزه اي كه به طور آشكار گُوه مانند است ، دارند. آنها استخوان بندي خوبي داشتند ولي نه خيلي حجيم. موها خيلي بلند و ابريشمي ، نه بيش از اندازه فشرده و نه پشم مانند بوده اند.
در سال ۱۹۶۸ ميلادي Chas Ross گفته جالبي را در كتاب Book Of Cats راجع به گربه هاي ايراني ذكر مي كند. با وجود اين كه او همانند Buffon كه در ۱۰۰ سال قبل از خود رنگ گربه هاي ايراني را خاكستري مي دانسته ، ولي بر اين نكته نيز تأكيد مي كرده كه نژاد گربه ايراني موهاي بسيار بلند و ابريشمي ، شايد بيش از نژاد Angora داشته اند. او ادامه مي دهد آنها بي اندازه آرام و ملايم از لحاظ رفتاري بوده و احتمالاً يكي از زيباترين اين گونه بوده اند.
به نظر مي رسد كه در آن دوران رنگ آنها ، نه استخوان بندي آنها معيار اصلي افتراق بين گربه هاي اصيل ايراني و گربه Angoran بوده است. در هر صورت در آن زمان هيچ انجمني براي گربه ها ، هيچ كتابي براي جفت انداختن آنها و هيچ شجره نامه اي براي ارزشيابي آنها وجود نداشته است. اگر شخصي ادعا مي كرده كه داراي يك گربه ايراني يا Angoran است ، هيچ كسي واقعاً نمي توانست خلاف ادعاي او را ثابت كند (غير از طريق رنگ آنها) ، زيرا هيچ استاندارد و هيچ راهي براي نفي چنين گفته اي وجود نداشته است.


(0) نظر
X