ايران رويايي

درباره وبلاگ

رویایی ترین کشور جهان به نظر من ایران می باشد که هر خارجی رویای امدن به ایران را دارد

موضوعات
كرمان (540) گیلان (305) اذربایجان شرقی (185) تاريخ ايران پيش از اسلام (165) خراسان رضوی (158) بوشهر (133) اصفهان (120) استان تهران (115) سيستان وبلوچستان (83) فارس (72) زنجان (65) مشهد مقدس (63) استان ایلام (62) مازندران (61) سمنان (60) گلستان (58) استان خوزستان (55) همدان (46) اذربايجان غربي (46) کرمانشاه (42) قم (40) استان چهارمحال و بختياري (39) اذربايجان شرقي (37) ماسوله (36) استان یزد (36) قزوين (33) هرمزگان (26) خراسان شمالی (26) مساجد اصفهان (24) سیستان (زابل) (22) خراسان جنوبی (21) گناباد (21) گيلان (21) چابهار (20) ايلام (19) استان البرز (18) زاهدان (18) نیشابور (18) سبزوار (17) كردستان (17) اردبيل (17) مركزي (17) اذربایجان غربی (16) خراسان رضوي (16) خراسان رضوي (16) تربت جام (13) عکسهای دیدنی (12) شکار لحظه ها عکس دیدنی (9) جاذبه های گردشگری استان خراسان رضوی (9) لرستان (9) کیش (8) گالري ايران (7) خراسان شمالي (6) دنیای حیوانات (6) مشاهیر کرمانشاه (6) گالري عكس اختصاصي ايران رويايي (6) عكس هاي ديدني از ايران قديم (4) نوشته هاي جالب و خواندني (4) سلامت (3) دانشگاه سیستان و بلوچستان (3) گالري عكس همدان (3) گالری ایران (2) 1 (2) اس ام اس فلسفی (2) IRAN (2) تهران (1) كرمانشاه (1) دانشگاه سيستان و بلوچستان (1) خاطرات در جاده هاي كشور (1) عكس هاي ديدني (0) دانشگاه من (0) بدون موضوع (160)

ايران رويايي

آرامگاه بوذر جمهر قايني ( بزرگمهر قايني ) در استان خراسان جنوبي

پنج شنبه 1390/8/26 8:1 بعد از ظهر


آرامگاه بوذر جمهر قايني ( بزرگمهر قايني ) در استان خراسان جنوبي
خراسان جنوبي | آرامگاه بوذر جمهر قايني ( بزرگمهر قايني ) | www.vefagh.co.ir

حكيم قسيم بن ابراهيم بن منصور معروف بزرگمهر قائني ( بوذر جمهر قايني ) سياستمدار اديب و عارف و شاعر اواخر قرن چهارم و اوايل قرن پنجم هجري قمري است كه در دربار سلطان مسعود غزنوي خدمت مي كرده است . وي به زبان فارسي و عربي سخن مي گفته و از وي اشعار و قصيده هايي به جاي مانده كه قصيده بهاريه او از شهرت خاصي بر خوردار است . بوذر جمهر بعد از مرگ سلطان محمود تا زمان فروپاشي حكومت غزنويان در دربار سلطان مسعود غزنوي به سر برد و در اواخر حكومت غزنويان از غزنه كه پايتخت بود به قاين آمد و پس از مدتي در گذشت . مقبره حكيم بوذر جمهر در فاصله چهار كيلومتري جنوب غربي شهر قائنات و در دامنه كوهي موسوم به كوه ابوذر ( بزرگمهر ) قرار دارد . بناي مقبره از بنا هاي قرن ششم و هفتم هجري است به فرم چليپايي و با معماريي بسيار زيبا ساخته شده است . مصالح اصلي در ساخت بنا سنگ گچ و آجر است .
درخت بنه 700 ساله اي نيز در كنار اين مقبره وجود دارد كه به زيبايي اثر افزوده است .
بقعه آن چهار ايواني است و گنبد بر فراز اين ايوان ها استوار شده . نوادگان بزرگمهر ، خانواده « نوري ابوذري » هستند كه هم اكنون اكثرا ساكن همين شهر مي ‌باشند . پسوند خانوادگي « ابوذري » متعلق به اين خانواده و برگرفته از نام بوذر جمهر مي ‌باشد .
بزرگان اين خانواده در حدود يكصد سال قبل به منطقه‌ اي در مجاورت قاين مهاجرت كردند كه هم اكنون روستاي اكبريه در آنجا پديد آمده است . دلايل و اسناد محكمي در پيشينه تاريخي اين خانواده وجود دارد
http://vefagh.co.ir/img/tourism/160/160.jpg

(0) نظر

مجموعه كوشك فردوس در استان خراسان جنوبي

پنج شنبه 1390/8/26 7:58 بعد از ظهر


مسجد ، آب انبار و حمام كوشك ؛ شهر فردوس  
مسجد و حمام كوشك در شرق شهر تون و نزديك به دروازه قاين قرار دارد . بر بالاي محراب مسجد كوشك ، كتيبه ‌اي آراسته به گچ ‌بري گل و بوته با تاريخ (۵۵۴ ه.ق) ديده مي شود . بر اساس شواهد ، معماري موجود و فرم مسجد ، بناي اوليه مسجد به اوايل اسلام برمي ‌گردد . در جلوي ايوان ورودي مسجد كوشك و در داخل زمين ، حمامي با همين نام وجود دارد كه متعلق به دوره تيموريان است . در شمال شرقي ورودي مسجد نيز آب ‌انباري با همان نام وجود دارد كه از پيشينه بالايي برخوردار است .
ديرينگي مجموعه كوشك بيش از1000 سال بر مي گردد .
 
همچنين با توجه به ساختار بنا و كتيبه‌ هاي دراويش ، به ويژه آيه پيشاني محراب ، به نظر مي ‌رسد كه اين بنا در اصل نه يك مسجد ، بلكه شايد يك خانقاه و در دوره ‌هاي دورتر ( قبل از اسلام ) شايد يك آتشكده بوده ‌است .
حمام كوشك ، در جلوي ايوان ورودي و به صورت زيرزميني بوده و متعلق به دوره تيموري است .
مسجد و حمام كوشك به ترتيب به شماره‌ هاي ۱۱۹۹۲ و ۱۱۹۹۰ در فهرست آثار ملي كشور به ثبت رسيده ‌اند .
خراسان جنوبي | مجموعه كوشك فردوس | www.vefagh.co.ir

(0) نظر

قلعه فورگ

پنج شنبه 1390/8/26 7:52 بعد از ظهر

 www.vefagh.co.ir

در شمال بيرجند آثاري شناسايي شده كه نشان دهنده استقرار اقوامي از پيش از تاريخ هستند . نگاره هايي در سنگ نگاره هاي لاخ مزار و محوطه هاي باستاني .
روايت ، روايت استقرار سلسله هايي چون هخامنشيان ، اشكانيان و ساسانيان است و پس از آن ، روايت ها ، تاريخ بيرجند را به صفويه و افشاريه و دوره هاي معاصر پيوند مي زند و آن را تا به امروز مي كشاند .
كاروانسراها ، قلعه ها ، مساجد ، آتشكده ها و بسياري ديگر همه طليعه داران تاريخ كهن خراسان و بيرجند هستند .
در ديار خراسان ، تاريخ به درازاي زمان امتداد يافته و آثاري از نادرشاه افشار ، هرچند تخريب شده ، گوياي تداوم استقراري از 50 ميليون سال پيش تا كنون هستند .
بنا هاي باشكوه و عظيمي از ادوار پيشين به خصوص دوره صفويه و پس از آن . هر يك به تنهايي غناي فرهنگي و مذهبي يا سياسي و نظامي منحصر به فردي را در خود به وديعه نگاه داشته اند .
از منطقه جنوب خراسان در منابع تاريخي با عنوان قهستان ياد شده است . وجه تسميه قهستان به دليل كوهستاني بودن منطقه است ، بدين معني كه واژه كوهستان به قهستان تبديل شده است . از لحاظ جغرافيايي اين منطقع داراي تابستان گرم و خشك و زمستان هاي سرد است . ميزان بارندگي در آن بسيار كم و محدود به زمستان و اوايل بهار است .
در ميان قلعه هاي تاريخي ، قلعه فورگ نه تنها يكي از زيبا ترين قلاع منطقه به شمار مي رود بلكه در نوع خود از لحاظ جايگاه قرار گيري و ساختار معماري يكي از منحصر به فردترين قلعه هاي ايران است . قلعه تاريخي فورگ در 110 كيلومتري شرق بيرجند و در روستايي به همين نام از توابع شهرستان در ميان واقع شده است .
منطقه جنوب خراسان جزو گمنام ترين و مبهم ترين منطقه كشور از لحاظ انجام مطالعات و پژوهش هاي تاريخي و باستان شناسي است . دوري از مركز كشور ، دوري از راه هاي ارتباطي مهم ، نزديك بودن به مرز كشور همسايه يعني افغانستان و عوامل متعدد ديگري باعث بي توجهي به فرهنگ و تاريخ منطقه شده است . قلعه تاريخي فورگ نيز با وجود ارزش هاي زياد تاريخي ، از اين امر مستثني نبوده و عملا هيچگونه پژوهشي ميداني در مورد آن صورت نگرفته است . اين قلعه با قدمت دوره اسماعيليه كه در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده با وجود جذابيت هاي فراوان تاكنون نتوانسته است علاقه مندان به آثار باستاني را به خود جذب كند .
قلعه فورگ بعد از قلعه الموت مهمترين مقر حضور فدائيان اسماعيليه بوده است  .
بناي نخستين قلعه در زمان نادرشاه افشار بنا شد . تاسيسات داخلي آن داراي سه بخش اصلي ، يعني بخش مخصوص زندگي خدمتكاران و خدمه قلعه ، بخش مربوط به نظاميان و محافظان قلعه و در نهايت بخش اصلي و هسته مركزي آن يعني ارگ قلعه مربوط به حكام و امرا بوده است .
قلعه فورگ بر بالاي صخره اي سنگي همراه با 18 برج پس از قرون متمادي همچنان در تاريخ بيرجند قامت خود را استوار نگهداشته است .
تاريخ ساخت اين قلعه در كتاب ديوان لامع ، نوشته محمد رفيع بن عبدالكريم در مياني ، سال 1160 ه .ق . ذكر شده است . مولف كتاب عين الوتابع ، قلعه را اين گونه توصيف كرده است ساخت بناي اين قلعه در زمان « ميرزا بقاخان » - حاكم منطقه _ از سوي نادر شاه آغاز شد . پس از وي ، پسرش « ميرزا رفيع خان » ساخت قلعه را به اتمام رساند . اين قلعه تاريخي از سنگ ، آجر ، خشت ، گچ ، آهك و ساروج ساخته شده است . قلعه فورگ در روي كوهي است كه از آجر پخته ، ديوار و باروج آن را به طور محكم ساخته اند و پايه آن را سنگ چين نموده اند و دو شير در اطراف خود داشته با دو خاكريز كه قطر هر يك پنج در پنج است .
فضاي داخلي آن از قسمت هاي مختلف مانند محل زندگي خدمه ، اصطبل ، انبار مهمات ، كوره آجرپزي و آب انبار تشكيل شده است كه به وسيله حصار قلعه و برج هاي مدور احاطه     شده اند .
بر بلنداي حصار و برج ها ، سازه هاي كنگره داري وجود دارد و منافذي ( تيركش ) جهت ديده باني و دفاع  .
دروازه اصلي قلعه در ضلع شرقي و يك دروازه كوچك تر در ضلع شماي آن قرار دارد . شاه نشين در بلندترين نقطه قلعه قرار دارد و فضا هايي چون اصطبل ، مسجد ، آب انبار ، اتاق هايي كه در دو طبقه ساخته شده بودند را در بردارد .
اين بنا در زمان حكمراني شوكت الملك در منطقه توسط سپاهيان وي فتح و با دستگيري آن غير مسكوني و متروك شد .
اين قلعه طي چند سال گذشته توسط سازمان ميراث فرهنگي مرمت شده است در جريان فصل اول پي كاوي و كاوش ، بخش هايي از قلعه فورگ كاوش شد در قسمت شاه نشين قلعه فورگ كه دو طبقه احداث شده است ريزش بقاياي معماري باعث انباشته شدن توده خاك به ارتفاع بين يك تا يك و نيم متر شده بود كه ضرورت داشت با برداشتن اين آوار ها ، وضعيت ديوار ها با كف و ساير عناصر معماري مشخص شود . در جريان اين فصل بخش هاي زير ظاهر شدند . چهار ستون قطور چهار ضلعي سنگي كه به عنوان نگهدارنده طاق ها و پوشش فضاي تالار شاه نشين عمل مي كردند ، كف اين فضا و نيز بخش عمده ديگر كه نقبي است كه راه مخفي ارتباطي قلعه با خانه هاي روستا را برقرار مي كرده است .

(0) نظر

عمارت اكبريه

پنج شنبه 1390/8/26 7:52 بعد از ظهر

www.vefagh.cor

عمارت اكبريه ، يكي از بناهاي تاريخي شهر بيرجند است . اين بنا در دوره قاجاريه و توسط شوكت الملك در دو طبقه ساخته شده ‌است .
فرم معماري آن تركي با الهامي از معماري روسي است كه تلفيق آن با معماري اسلامي ، سبك معماري نويني را نشان مي ‌دهد . اين بنا شامل تالار آيينه ، گنبد كلاه فرنگي ، تزئينات مقرنس لانه زنبوري و رسمي بندي كه صرفا جهت پذيرايي از نمايندگان سياسي داخلي و خارجي مورد استفاده قرار مي‌ گرفته‌ است .
اين مجموعه اكنون در انتهاي خيابان معلم  بيرجند قرار دارد ولي در گذشته هسته مركزي روستاي اكبريه را تشكيل مي داده . مجموعه اكبريه با كاربري مسكوني و حكومتي ساخته شده . قسمتي از فضاها و اندروني آن به خانواده علم اختصاص داشته و بخش مركزي آن ويژه امور ديواني و حكومتي بوده است . اين مجموعه داراي اجزايي نظير سردر ورودي ، عمارت اصلي ، باغ ، اصطبل ، استخر ، بخش اداري و ... مي باشد . مجموعه اكبريه با مساحت 29265 متر مربع و اعيان 5408 متر مربع ، جهت شرقي ، غربي ساخته شده اولين و قديمي ترين بخش آن جبهه شرقي است كه به اواسط دوره قاجاريه مربوط مي شود .

بخش مركزي در دو طبقه احداث شده و اجزاي آن عبارتند از : دالان ها ، اتاق ها ، اتاق شاه نشين ، پلكان ، هشتي ها ، گنبد كلاه فرنگي و اتاق آينه كه شاخص ترين بخش اين مجموعه به شمار مي آيد در حال حاضر موزه هاي باستان شناسي و مردم شناسي بيرجند در اين بخش قرار دارند . بخش غربي اكبريه نيز در دو طبقه ، در دوره هاي پهلوي ساخته شده كه شامل اتاق ها و راهروهاي ارتباطي متعدد است و هم اكنون به ساختمان اداري سازمان ميراث فرهنگي ، صنايع دستي و گردشگري خراسان جنوبي اختصاص دارد در حال حاضر موزه هاي تاريخ طبيعي و حيات وحش بيرجند نيز در اين مجموعه قرار دارد .
بنايي است كه در دوره قاجاريه و در زمان حكمراني شوكت الملك در دو طبقه احداث شده است و با توجه به تزئينات بكار رفته در آن شامل تالار آئينه ، گنبد كلاه فرنگي ، تزئينات مقرنس لانه زنبوري و رسمي بندي صرفا جهت پذيرايي از نمايندگان سياسي داخلي و خارجي مورد استفاده قرار مي گرفته است . فرم معماري اين بنا با توجه به پيش ايوان سرتاسري و ستون هاي مدور در نمايي آن بصورت تركي مي باشد كه ملهم از معماري روسيه است ولي معمار بنا اين روش را با عناصر معماري اسلامي در هم آميخته و سبك معماري نويني را به نمايش گذارده است  .

موزه مردم شناسي مجموعه عمارت اكبريه
موزه مردم شناسي در طبقه اول كاخ موزه اكبريه و به منظور نمايش آداب و رسوم و نوع پوشاك مردم ، مشاغل و حرف و هنر هاي سنتي منطقه جنوب خراسان ، در سال 1374 بوجود آمد .
قدمت اشياي موزه مردم شناسي به 100 سال پيش بر مي گردد .
مسئول موزه ها توضيح مي دهد : بازديد كنندگان موزه با ساده ترين وسايل مادي زندگي كه بنحوي با معنويات آدمي در هم آميخته است ، آشنا مي شود . اشياء اين موزه ،حكايت از اعتقادات خاص مردم بيرجند مي باشد . مجسمه هاي كه در اين موزه به نمايش گذاشته شده اند عبارتند از : قاليبافي ، پارچه بافي ، گمانه زني سفالگري ، عطاري ، دست آسي ، حكيم باشي ، آرايشگري ، مراسم عروسي ، جلك زني ، حلاجي ، كفاشي ، آهنگري ، سبد بافي ، برداشت محصولات كشاورزي ، كاشت ، داشت ، برداشت و … كه در قالب 28 عدد مجسمه به نمايش در آمده است  .
در اين ميان صحنه اي از وضعيت مراسم ازدواج در بيرجند در يكي از غرفه ها قابل توجه است

(0) نظر

روستاي نو غاب هندو

پنج شنبه 1390/8/26 7:50 بعد از ظهر

روستاي نوغاب هندو الان واقع در 15 كيلومتري شهر اسديه مركز شهرستان درميان و 80 كيلومتري شهر بيرجند مركز استان خراسان جنوبي و در طول جغرافيايي 53-59 و عرض جغرافيايي 59-32 قرار دارد .

نوغاب مطابق با ارتفاع ديگر نقاط شهرستان نسبت به دريا در ارتفاع 1850 تا 1900 متر ميباشد .

جمعيت روستا بر اساس خانه وار بالغ بر هشتصد و هفتاد (870) خانه وار و جمعيت سرانه روستا بالغ بر چهار هزار (4000) نفر ميباشد .

نژاد مردم نيز مانند ساير مردم شهرستان درميان آريايي و با زبان فارسي و لهجه ي خاص خود هستند ، اهالي اين روستا بر مذهب تسنن و فقه حنفي هستند .

نوغاب بر دامنه كوهي بنا شده و تقريباً اكثر خانه هاي روستا در بخش مركزي روستا ساخته شده ، از دور كه به روستا نگاه كنيم حالت پلكاني به خود گرفته است .

نوع كشت در روستا اغلب آبي است و آب اصلي مورد نياز كشاورزي روستا از طريق قنات روستا كه از قنات هاي پر آب شهرستان نيز ميباشد تأمين ميشود ، از مهم ترين محصولات كشاورزي روستا ميتوان از زرشك ، چغندر قند ، گندم و جو نام برد ( البته در سالهاي اخير كشت چغندر و گندم رو به افول نهاده و جاي خود را به زرشك داده است .) علاوه بر اين از نظر دامداري نيز روستا مستعد مي باشد و همچنين اقتصاد روستا بر صنعت قاليبافي نيز متكي است ، چنانكه نوغاب يكي از قطب هاي اصلي قاليبافي در منطقه است .

پوشش محلي مردم روستا مانند ساير مردم شهرستان درميان ، پوشش خاص محلي همراه با عمامه ي سفيد و غذاي محلي مردم نيز مانند ساير مردم شهرستان درميان ، كشك ( كشك زرد ، قوروت ، كاچي و ساوري ) ميباشد .

از عمده ترين فاميل هاي نوغاب ميتوان به سالاري . سليمي ، خسروي ، شعباني ، رحيمي ، احمدي ، تبايني ، رجبي ، رحمتي ، سلماني ، شمسي ، آذري و عطايي را نام برد .

روستاي نوغاب علاوه بر قنات داراي چندين چاه عميق نيز ميباشد كه تعداد آنها به 12 حلقه چاه ميرسد كه نوغاب را به قطبي كشاورزي تبديل كرده است ، از كنار روستا رودخانه ي فصلي بزرگي نيز ميگذرد كه برخي مواقع خطر ساز و برخي مواقع مفيد ميباشد و كشاورزان از آب اين رودخانه براي كشت محصولات خود استفاده ميبرند .

روستاي نوغاب را از نظر قدمت تاريخي اگر بخواهيم بررسي كنيم ، در منابع تاريخي چندان نامي از آن نيامده است بلكه بعدها كه نوغاب رو به رشد نهاده و بعنوان سكونتگاه اصلي معرفي شده توانسته خود را به همگان بشناساند ، چنانكه نوغاب داراي خان نشين خاص خود بوده است و همواره مورد توجه بزرگان استان و شهرستان بوده است . اما ميتوان گفت نوغاب داراي قدمت تاريخي بسيار كهن است چنانكه قلعه اي كه در ميان روستا ساخته شده و هم اكنون به صورت نيمه مخروبه وجود دارد و خندق نيز كه در اطراف آن وجود داشته ( بعدها پر شده ) كه مانع از نفوذ بيگانگان ميشده اين خود نشان از قدمت روستا دارد . ديگر اينكه وجود برجك ها و ميل هاي نگهباني در اطراف روستا ( برج كلو و برج خورد ) دليلي ديگر بر قدمت تاريخي روستا ميباشد و در مورد پيشينه ي نوغاب اين نيز گفته شده است كه كلمه نوغاب تركيبي از دو كلمه نوغ و آب ميباشد و نوغ به معناي بچه شتر ميباشد كه كلمه نوغاب معناي آبشخور بچه شتر را ميدهد و مردم شتر هاي خود را به سر قنات مي آورده اند و اندك اندك از ابتداي همين آبشخور سكونتگاه هايي شروع شده تا اينكه به عنوان يك سكونتگاه اصلي شناخته شده است .

محله شيراژي يا شيراجي نوغاب از قديمي ترين محله هاي آن است . درب قلعه ( هم اكنون ميدان محمدرسول الله ناميده شده است ) نوغاب مهمترين ميدان روستا محسوب ميشود كه آب انبار تاريخي روستا در آن قرار دارد ، اين آب انبار متعلق به دوران قاجاريه است .

اين روستا داراي هفت مسجد و يك مصلّي بزرگ است . روستاي نوغاب داراي فرهنگ خاصي هست كه از ادوار كهن اين فرهنگ را حفظ كرده است . فرهنگ خاص عروسي و عزاداري و نيز بعضي از بازي هاي محلي آن از قبيل بجول بازي ، قاب بازي ، تيله بازي ، يك قل دو قل ، پادشاه و وزير ، قلعه ي فراق ، پله بدو ، كبدي ( كابدبدي ) مرسوم ميباشد .

برخي واژه هاي محلي براي صدا هاي خاص :

قَقَّست : صداي بزوبزغاله
تُپًّست : صداي افتادن چيزي
تَقَّست : صداي تفنگ
تِلِكَّست : صداي شكستن چيزي
جِِزَّست : صداي ريختن پياز در روغن
خُرَّست : صدايي مانند صداي نفس سخت انسان
زيكَّست : صداي كوتاه و نازك

نوغاب هم اكنون از جمله روستا هاي بزرگ شهرستان و حتي استان محسوب ميشود كه داراي مدارس ابتدايي ، راهنمايي ، دبيرستان و پيش دانشگاهي است و نيز درمانگاه ، خانه ي بهداشت ، پست بانك و مخابرات ؛ از جمله امكانات موجود در آن است .

(1) نظر
X