ايران رويايي

درباره وبلاگ

رویایی ترین کشور جهان به نظر من ایران می باشد که هر خارجی رویای امدن به ایران را دارد

موضوعات
كرمان (540) گیلان (305) اذربایجان شرقی (185) تاريخ ايران پيش از اسلام (165) خراسان رضوی (158) بوشهر (133) اصفهان (120) استان تهران (115) سيستان وبلوچستان (83) فارس (72) زنجان (65) مشهد مقدس (63) استان ایلام (62) مازندران (61) سمنان (60) گلستان (58) استان خوزستان (55) همدان (46) اذربايجان غربي (46) کرمانشاه (42) قم (40) استان چهارمحال و بختياري (39) اذربايجان شرقي (37) ماسوله (36) استان یزد (36) قزوين (33) هرمزگان (26) خراسان شمالی (26) مساجد اصفهان (24) سیستان (زابل) (22) خراسان جنوبی (21) گناباد (21) گيلان (21) چابهار (20) ايلام (19) استان البرز (18) زاهدان (18) نیشابور (18) سبزوار (17) كردستان (17) اردبيل (17) مركزي (17) اذربایجان غربی (16) خراسان رضوي (16) خراسان رضوي (16) تربت جام (13) عکسهای دیدنی (12) شکار لحظه ها عکس دیدنی (9) جاذبه های گردشگری استان خراسان رضوی (9) لرستان (9) کیش (8) گالري ايران (7) خراسان شمالي (6) دنیای حیوانات (6) مشاهیر کرمانشاه (6) گالري عكس اختصاصي ايران رويايي (6) عكس هاي ديدني از ايران قديم (4) نوشته هاي جالب و خواندني (4) سلامت (3) دانشگاه سیستان و بلوچستان (3) گالري عكس همدان (3) گالری ایران (2) 1 (2) اس ام اس فلسفی (2) IRAN (2) تهران (1) كرمانشاه (1) دانشگاه سيستان و بلوچستان (1) خاطرات در جاده هاي كشور (1) عكس هاي ديدني (0) دانشگاه من (0) بدون موضوع (160)

ايران رويايي

جاذبه هاي استان

سه شنبه 1390/10/27 11:17 صبح

جاذبه هاي گردشگري استان

استان كردستان به سبب پيشينه تاريخي طويل خود كه در اعماق ايران زمين ريشه دوانده و نيز به علت گستره زيباي جغرافيايي همانند نگيني در پهناي ايران زمين مي درخشد و حائز جاذبه هاي تاريخي فرهنگي و طبيعي است .

بالا

جاذبه هاي تاريخي فرهنگي

با آثار به جاي مانده از ادوار كهن بيانگر قدمت و عظمت استان كردستان مي باشد كه ذيلا به انها اشاره مي شود .
الف – آثار تاريخي قبل از اسلام

  • تپه باستاني زيويه كه در 55 كيلومتري جنوب شرقي شهرستان سقز واقع شده است .
  • غار كرفتو در 72 كيلومتري شهرستان سقز
  • كتيبه تنگيور كه در 25 كيلومتري غرب شهرستان كامياران واقع شده است كه آثار فوق متعلق به دوران قبل از اسلام بوده و قدمت 2 هزار ساله دارند .

ب – آثار تاريخي بعد از اسلام

  • مسجد دارالاحسان (1227 هـ - ق)
  • مسجد دارالامان كه متعلق به دوران قاجار مي باشد و در سنندج واقع شده اند .
  • عمارت آصف الديوان متعلق به دوران صفويه
  • بقعه باباگرگر در شهرستان قروه و آثار متعدد ديگر

عمده ترين مناسك و مراسم مذهبي استان كردستان به قرار زير است:

  • 1- مراسم پير شاليار: يكي از عمده ترين جشن هاي با شكوه و كم نظير منطقه است كه به سبب جاذبه هه و ويژگي هاي منحصر به فرد خود فوق العاده حائز اهميت است . محل برگزاري اين مراسم روستاي اورامان و هر ساله در فاصله دهم و چهاردهم بهمن ماه برگزار مي گردد . پير شاليار يك مغ زرتشتي بوده كه نزد كردها از احترام فوق العاده اي برخوردار بوده است .

  • 2- موسيقي و رقص كردي: نوع موسيقي استان كردستان شاد و دل انگيز بوده و به سبب سرور و شادي كه در انسان ايجاد مي كند او را به رقص و پايكوبي وا مي دارد . كه مشهورترين رقص آن «هه لپه ركي» است كه ريشه در اعتقادات ميترائيسم و مهر پرستي دارد .
  • 3- عرفان و تصوف: در استان كردستان دو فرقه عمده تصوف وجود دارد ، 1- طريقه قادريه و 2- طريقه نقشبنديه
    • طريقه قادريه را مريدان شيخ عبدالقادر گيلاني (غوث گيلاني) شامل مي شود . پيروان اين طريقت درك حقيقت و وصول به حق را در قيل و قال سماع مي دانند و با حالت دف زنان سر خود را به حالت خاصي به جلو و عقب برده و به عالم جذبه مي روند و هر بيننده اي را شيداي خود مي كنند . در استان نزديك به 60 خانقاه وجود دارد كه هر هفته برنامه ذكر و سماع در آنها برپاست .
    • طريقه نقشبنديه : موسس اين طريقه خواجه بزرگ مولانا بهاءالدين محمد نقشبند بخارايي است . مروج اين طريقت در كردستان مولانا خالد نقشبندي است . پيروان اين طريقت عرفان و وصول به حق و درك حقيقت را در تفكر و سكوت مي دانند و بر خلاف طريقت قادريه از قيل و قال و سماع پرهيز مي كنند .
بالا

جاذبه هاي طبيعي

استان كردستان با داشتن اقليم منحصر به فرد تنوع زيستي زيبايي را (گياهي و جانوري) در خود جاي داده است . آب و هواي استان داراي ويژگي هاي اقليم معتدل سرد مي باشد . وجود ارتفاعات و دره هاي ژرف و وزش باد غربي پوشش هاي گياهي غني و متنوع و زيبايي را در كردستان به وجود آورده است .
مهم ترين تفرج گاه هاي استان به قرار زير مي باشند:

  • درياچه طبيعي زريوار شهرستان مريوان
  • سد شهيد كاظمي
  • سد وحدت (قشلاق)
  • رودخانه قزل اوزن كه از كوه هاي چهل چشمه سرچشمه مي گيرد .
  • رودخانه قشلاق كه از ارتفاعات شمالي شهرستان سنندج سرچشمه مي گيرد
  • رودخانه سيروان كه پس از دريافت آب هاي جنوب – غرب و مركز استان وارد استان كرمانشاه مي شود .
  • چشمه باباگرگر در هيجده كيلومتري شمال شهر قروه
  • چشمه گواز در 50 كيلومتري شمال غربي كامياران

كردستان به سبب ويژگي هاي بيوكليماتيك داراي تنوع زيستيي گياهي و جانوري بوده كه هر كدام از جذابيت هاي فوق العاده اي برخوردار مي باشند .

بالا

كشاورزي كردستان

قسمت اعظم استان بر روي رشته كوه زاگرس قرار گرفته و به همين دليل به لحاظ اقليمي داراي شرايط ويژه اي مي باشد و اشكال مختلف اراضي شامل كوه هاي مرتفع ع دره هاي عميق ، دشت هاي دامنه اي ، فلات ها و اراضي پست در اين استان وجود دارد . اقليم هاي خشك تا خشك سرد ردر استان با متوسط بارندگي 250 ميلي متر (بيجار) تا اقليم نيمه مرطوب معتدل در غرب استان با متوسط بارندگي حدود 800 ميلي متر (مريوان) در استان يافت مي شود . نواحي شرقي و مركزي استان متاثر از آب و هواي برخي نواحي مركزي ايران و مناطق غرب متاثر از آب و هواي مديترانه اي است كه حضور عناصر مديترانه اي همراه با بارندگي مناسب مؤيد اين نظر است . به طوري كه رايط مذكور سبب شده است كه جنگل هاي بلوط در اين منطقه حضور داشته ولي نواحي شرقي استان داراي پوش استپي مي باشد .
بيشتر نواحي غربي ، كوهستاني و اغلب پوشيده از جنگل هاي طبيعي و در نواحي شرقي استان اراضي مسطح ، دشت ها و فلات هاي نسبتا وسيعي وجود دارند .
از مساحت استان 6/49 درصد معادل 1400 هزار هكتار مراتع ، 3/11 درصد معادل 320هزار هكتار جنگل و 1/39 درصد معادل 110 هزار هكتار اراضي زراعي به خود اختصاص داده است .

بالا

قابليت ها و مزيت هاي توسعه بخش كشاورزي

  • وجود منابع آبي كافي در استان
  • وجود منابع خاك كافي در استان
  • بارندگي مناسب در استان
  • مراتع غني و زياد
  • منابع ژنتيكي گياهي و دامي متنوع در ايتان و منحصر به فرد مانند بز مرغز ، اسب كردي
  • جمعيت روستايي با توزيع متعادل در مناطق روستايي
  • امكان ايجاد صنايع تبدلي براي افزايش ارزش افزوده
  • وجود شرايط مناسب اقليمي براي توسعه باغات ديم
  • ظرفيت بالاي توليد شير و گوشت قرمز در استان
  • وجود نيروي متخصص و تحصيل كرده كشاورزي در استان
  • وجود دشت هاي حاصلخيز از جمله دشت مريوان ، دشت قروه و بيجار

استان داراي 6 حوزه منابع آبي ، سيروان ، قزل اوزن ، زرينه رود ، سيمينه رود ، راز آور ، زاب و رودخانه هاي متعددي مي باشد و مجموع روان آب هاي استان حدود 8/7 ميليارد متر مكعب كه 17 درصد از منابع آب استان مورد بهره برداري قرار مي گيرد .

بالا

وضعيت عمومي كشاورزي استان كردستان

بر اساس مطالعات جامع توسعه اقتصادي اجتماعي استان كردستان ، واحدهاي اراضي كه براي زراعت آبي به شرط تامين آب قابليت دارند ، مساحتي حدود 5400 هزار هكتار ، واحدهاي اراضي براي كاربري ديم 720 هزار هكتار ، براي مرتع 1800 هزار هكتار معين شده است و اراضي مرتعي حدود 1400 هزار هكتار و جنگل حدود 320 هار هكتار مي باشد ، ارقام ياد شده نشان مي دهد كه استان با داشتن 62/1 درصد از زمين هاي آبي و 46/9 درصد زمين هاي كل كشور ، در مقايسه با ساير استان ها در كشت آبي رتبه هيجدهم و در كشت ديم رتبه دوم را دارا مي باشد و ساليانه 860 هزار تن محصولات زراعي توليد مي شود كه معادل 85/1 درصد كل توليد كشور است .
23 هزار هكتار از اراضي استان به كشت محصولات دائمي اختصاص يافته (رتبه 24 در كشور) و حدود 100 هزار تن محصولات زراعي توليد مي شود كه معادل 85/1 درصد كل توليد كشور است .
محصولات عمده زراعي استان ، شامل غلات ، حبوبات ، نباتات علوفه اي علوفه اي و سيب زميني و محصولات باغي امل انگور ، توت فرنگي ، گردو و ديگر محصئولات باغي ويژه مناطق سردسيري مي باشد . توت فرنگي استان كردستان به دليل مرغوبيت بالاي آن ، جايگاه خاصي در بازارهاي داخلي كشور دارد و به علت ارگانيك بودن آن جايگاه خاصي مي تواند در صادرات غير نفتي داشته باشد .
توسعه كشت محصولات باغي به ويژه مو ديم در اراضي شيب دار و فاقد پتانسيل زراعي در شهرستان هاي بانه و مريوان كه داراي بارندگي قابل توجه اند ، از ويژگي هاي ديگر باغباني استان است .
استفاده از ماشين آلات كشاورزي تقريبا محدود و به ور كلي حدود 85 درصد فعاليت هاي زراعي در استان به صورت مكانيزه يا نيمه مكانيزه انجام مي گيرد و ضريب مكانيزاسيون موجود 51% مي باشد .
تعدا كل دام هاي استان 2300 هزار راس به تعداد 38 درصد گوسفند و بره ، 12 درصد بز و بزغاله ، 44 درصد گاو و گوساله و 6 درصد آن را تك سمي ها تشكيل مي دهد . همچنين استان با داشتن حدود 5/3 ميليون واحد دامي از تراكمي به ميزان دو برابر سطح كشور برخوردار است .

بالا

بخش صنعت و معدن استان

استان كردستان به لحاظ دارا بودن پتانسيل هاي خوب از جمله آب و خاك و معادن مي تواند در زمينه توليدات صنعتي رشد و توسعه يابد . استان داراي ذخاير قابل توجه مواد معدني است و سنگ هاي تزئيني با تنوع فراوان در رنگ ، شاخص ترين ماده معدني منطقه مي باشد . در حال حاضر استان داراي 138 معدن فعال با بيش از 8/4 ميليون تن استخراج ساليانه و اشتغال زايي 1350 نفر مي باشد .

معادن فعال و تنوع مواد معدني استان كردستان


ماده معدني تعداد معادن فعال ميزان استخراج ساليانه 1000 تن / سال ذخيره ماده معدني 1000 تن
سنگ آهك 7 1460 13400
سنگ گچ 1 15 2200
سنگ ساختماني 66 2456 38910
مرمريت قرمز 13 60 3850
تراورتن 2 20 300
مرمر 27 325 100880
اونيكس 7 18 187
گرانيت 3 7 743
پوميس 5 211 15461
دولوميت 1 5 1500
سيليس و فلدسپار 2 10 115
آنتيموان 1 7/0 10
سنگ اهن 2 180 5400
نمك آبي 1 5 0
كل 138 4833 352156


در حال حاضر توسط اسزمان زمين شناسي ، سه لكه طلا در استان شناسايي شده ، كه يكي از معدان توسط شركت خارجي در حال استخراج و بهره برداري است .
سرمايه گذاري دولت با مشاركت بخش خصوصي در فعاليت هاي معدني ، احداث صنايع مرتبط با معدن بخصوص در زمينه كاني هاي فلزي و غير فلزي ، تربيت نيروي انساني ماهر و تاكيد بر اكتشافات تفصيلي در زمينه شناسايي كانسارهاي فلزي و كاني هاي غير فلزي از جمله سياست هاي و خط مشي هاي اجرايي مشخص براي تحقق اهداف توسعه استان در بخش معادن مي باشد .
استان كردستان علي رغم ذخاير مواد معدني و شرايط اقليمي جزو استان هاي توسعه نيافته صنعتي است و صنعت استان در كل كشور رتبه 26 را دارا مي باشد . در حال حاضر امكانات و مزيت هاي نسبي استان از قبيل آب و هوا ، گاز ، برق فراواني نيروي كار ، رشد مراكز آموزش عالي استان ، ارائه خدمات زير بنائي در شهرك هاي صنعتي و اعتبارات و تسهيلات به سرمايه گذاران نقش بسزايي د بهبود روند توسعه صنعتي استان ايفا مي نمايد .

كارخانه هاي صنعتي بزرگ استان كردستان


نام واحد توليدات ظرفيت سالانه
شير پاستوريزه شير ، خامه ، پنير ، كره ، بستني 14700 تن
نساجي كردستان نخ و پارچه 4000 تن (10 ميليون متر مربع)
شين بافت پارچه 2/7 ميليون متر مربع
نساجي قروه پارچه 4 ميليون متر مربع
نخشين فرش 35000 متر مربع
كارخانه شاهو نخ اكريليك 900 تن
كارخانه غرب بافت فرش 100000 متر مربع
پلاستيك زمزم لوله هاي PE 4000 تن
كارخانه نيك الياف گوني و نخ PP 2400
كارخانه دكمه صدف دكمه 100 تن
كارخانه سيمان كردستان سيمان پورتلند 828000
كارخانه گچ كردستان گچ 150000
كارخانه سنگ گرانيت سعيد سنگ گرانيت 40000 متر مربع
كارخانه ESTEN غرب شبكه هاي فلزي 1000 تن
صنايع مفتولي كردستان لوله و اتصالات 13200 تن
كارخانه چمن گل چسب 5500 تن
كارخانه آلومين رادياتور 45000 متر مربع
كارخانه آرد فجر آرد 360000
كارخانه آرد سهند آرد 72000
كارخانه شيان نخ BCF 3500 تن
كارخانه كريشه موكت 2 ميليون متر مربع
كارخانه احيا صنعت باختر توليدات لاستيك 300 تن
كارخانه كاشي كسري سراميك 1 ميليون تن
كارخانه كيمياك ويفر و تافي ، پفك نمكي 570 تن
سنگ شكن گروس سنگ گرانيت 10000 تن
كارخانه آرد گلنام سقز آرد 57000 تن
كارخانه پرديس مصنوعات نخي 2000 تن
بالا

صنايع دستي

استان بسيار متنوع و داراي قدمتي تاريخي است كه فرش بافي و نازك كاري با شهرت و گليم بافي ، نساجي ، گيوه بافي و زيور آلات محلي از مهم ترين آنهاست.

بالا

پتانسيل هاي بازرگاني و تجاري استان

استان كردستان به دليل مجاورت با مرز مشترك 230 كيلومتري با كشور عراق ، وجود مشابهت هاي قومي ، فرهنگي ، و ارتباط خويشاوندي بين شهروندان دو كشور و قرار گرفتن در مسير ترانزيتي جنوب و شمال غرب كشور داراي ظرفيت ها و توانمندي هاي بالقوه اي مي باشد . همچنين وجود 3 بازرچه فعال مرزي در شهرهاي بانه ، مريوان و سقز ، وجود 13 تعاوني مرزنشين با حدود 280 هزار نفر جمعيت ، وجود بانك هاي تجاري با قابليت عمليات تجاري بين المللي ، وجود مؤسسات بيمه اي و شبكه بازارهاي محلي و فرا منطقه اي پتانسيل بالايي را جهت صادرات و واردات كالا دارا مي باشد .

(2) نظر

فرهنگ كردستان

سه شنبه 1390/10/27 11:14 صبح

بالا

فرهنگ كردستان

استان كردستان يكي از استان هاي كردنشين در غرب ايران است ، اكثريت ساكنان اين استان ، كرد زبان هستند كه به لهجه هاي مختلف تكلم مي كنند . درباره زبان كردي مردم شناسان بر اين راي هستند كه زبان كردي يكي از زبان هاي گروه هند و اروپايي و ايراني است .


زبان كردي در استان كردستان و همچنين در استان هاي الام ، كرمانشاه ، همدان ، آذربايجان غربي و شمال خراسان و ديگر كشورها لهجه هاي گوناگوني دارد اما مهمترين ، پر تكلم ترين و يا به عبارتي لهجه رسمي و ادبي دو شاخه كرمانجي و سوراني است ، شاخه سوراني در استان كردستان لهجه رايج در ادبيات مكتوب است . دين مردم كردستان اسلام و اكثريت آنها پيرو مذهب تسنن و شافعي مي باشند ، شيوه غالب زندگي مردم در اين استان سنتي و با هويتي قومي است . وجود حدود 1900 روستا در استان نمايانگر انس مردم به طبيعت و كشاورزي است .
به استناد شواهد و مدارك مستند تاريخي ، قوم كرد از نژاد آريايي هستند كه در هزاره اول قبل از ميلاد مسيح از كناره هاي درياي خزر به سلسله كوه هاي زاگرس آمده و با غلبه بر قدرت آشوريان در نينوا امپراطوري مادها را در قرن هفتم قبل از ميلاد در ايران پايه گذاري كردند .

(0) نظر

عمومي استان

سه شنبه 1390/10/27 11:12 صبح

مشخصات عمومي

استان كردستان با مساحت 28 هزار كيلومتر مربع كه 7/1 درصد سطح كشور و رتبه شانزدهم در بين استان هاي كشور را دارا مي باشد ، در غرب ايران و از شمال به استان هاي آذربايجان غربي و زنجان ، از جنوب به استان كرمانشاه ، از شرق به استان هاي همدان و زنجان و از شرق به كشور عراق محدود است .
استان داراي 9 شهرستان ، 23 شهر ، 26 بخش و 83 دهستان مي باشد . بانه – بيجار – سقز – سنندج – ديواندره – كامياران – قروه – مريوان و سروآباد از مهمترين شهرهاي استان مي باشند

(1) نظر

تاريخچه استان كردستان

سه شنبه 1390/10/27 11:7 صبح

تاريخچه استان

استان كردستان بخشي از سرزميني است كه تحت حكومت مادها اداره مي شده است . كردها يكي از شعبه هاي مشهور نژاد آريايي هستند كه از حدود 2000 سال پيش از ميلاد مسيح از شرق به ايران وارد شده و به شمال غربي و مشرق درياچه اروميه مهاجرت نموده اند و محققان در آريايي بودن آنها شكي ندارند .
كردها مردماني ايراني تبار هستند كه زبان ، فرهنگ و آداب و سنن آنان در ارتباط و پيوند با ديگر مردمان در قلمرو زيست اقوام ايراني است . بر اساس مت كتيبه داريوش در تخت جمشيد و بيستون دولت ماد در سال 550 پيش از ميلاد مسيح در قلمرو دولت هخامنشيان قرار داشته است در عصر سلجوقيان و به ويژه در عهد حكومت طغرل بيگ تمامي ناحيه جبال كوهستاني غرب ايران (كردستان) به عراق عجم نام گذاري شده ، زيرا القايم با ... خليفه عباسي طي منشوري در سال 437 ه . ق از طغرل بيگ سلجوقي به عنوان ملوك العراقين نام برده است .
عطاءالملك جويني در بيان نبرد هلاكوخان مغول به فرقه اسماعيله و ارسال تداركات و پشتيباني آنان از ولايت اكراد ياد كرده است .
به نظر مي رسد كه در دوره ايلخانان مغول كردستان از عراق عجم شده باشد در اوايل قرن هفتم هجري سليمان شاه از تركمانان ايوه بر آن حكومت كرده است . شرف الديم بليسي حدود كردستان را در روزگار صفوي و در كتاب شرف نامه خود با افزودن ولايت لرستان يك جا ذكر مي كند و در شرف نامه سرزمين لرستان و قوم لر را با كردها يكي مي شمارد .
در تقسيمات روزگار صفويه كردستان ولايتي است كه از ولايت كرمانشان جدا و شامل چهار حاكم نشين خورخوره ، جوانرود ، اورامان و الكاء بانه بود . پس از انقلاب مشروطيت بر اساس قانون مصوب 14/2/1325 هجري قمري بر طبق قانون تشكيل ايلات و ولايات و دستورالعمل آن ايران به چهار ايالت و 23 ولايت در تقسيمات جديد تقيم كه كردستان اردلان به دليل حكومت خاندان اردلان (يكي از خاندان هاي كرد) بر آن به ان نام خوانده شده است .
در اولين تصميم گيري درباره تقسيمات جديد كشوري به موجب تصويب نامه شماره 1375 – 9/9/1316 شمسي ايران به 6 استان تقسيم شد كه استان غرب مشتمل بر شهرستان هاي كردستان ، كرمانشاهان ، گروس ، باوندپود (كلهر) ، پشت كوه و لرستان بود .مساحت استان كردستان 25611 كيلومتر كيلومتر مربع و داراي 180 كلومتر مرز مشترك در قسمت غربي خود با كشور عراق است .
اين استان از شمال به استان هاي آذربايجان غربي و زنجان و از جنوب به استان كرمانشاه و از شرق به استان همدان محدود است .
آب و هواي استان در ناحيه شمالي آب و هواي نسبتا سرد و در نواحي جنوبي معتدل كوهستاني است و داراي فلات هاي مرتفع و خشك و دشت هاي حاصلخيز مانند دشت مريوان ، دشت اوباتو ، دشت ئيلاق يا دهگلان ، دشت قروه و دشت كاميارن است .
رودهاي استان با توجه به وضع طبيعي و توپوگرافي منطقه داراي مشخصات خاصي هستند مانند پايين بودن بستر رودخانه از سطح زمين هاي مجاوره ، افزايش آب در فصل بهار ، غير قابل استفاده براي قايقراني و ....
اين رودخانه ها به سه حوزه درياي خزر ، درياچه اروميه و خاك عراق واريد مي شوند . كوه هاي كردستان قسمتي از كوه هاي غرب ايران رات تشكيل داده اند و مهم ترين آنها برانان در شرق چهل چشمه (چهل چمه) به ارتفاع 3120 متر در غرب ديواندره – كوه عوالان به ارتفاع 2665 متر در بين گاورود و كاميارن ، قره داغ داغ به ارتفاع 3120 متر در شمال بيجار ، گوژه به ارتفاع 2666 متر در بين دهگلان و سنندج ، كوه آبيدر به ارتفاع 2550 متر در سنندج ، كوه بزرگ شاهو به ارتفاع 3325 متر كه بلندترين كوهستان استا است .
براساس نتايج سرشماري عمومي سال 1375 جمعيت استان 1،346،383 نفر بوده است كه 90/99 % جمعيت استان مسلمان هستند و بيشتر مردم تابع و پيرو مذهب شافعي و بقيه نيز پيرو مذهب تشيع هستند .


مركز استان كردستان شهر سنندج است كه در فاصله 520 كيلومتري جنوب غربي تهران قرار دارد كه بنياد جديد ان در سال 1046 هجري قمري توسط سليمان خان اردلان پايه گذاري شد .
اين شهر داراي بازار ع مساجد ، حمام ها و عمارات متعدد و قديمي است كه مجموعه اي از آثار فرهنگي را در خود جاي داده كه از مهمترين آنها مي توان به موزه سنندج – خانه كرد – مسجد دارالاحسان (جامع) باغ و عمارات خسروآباد ، مسجد والي ، بازار قديمي و بازار سرتپوله – مسجد رشيد قلعه بيگي ، مسجد ميرزا فرج الله ، قرآن نگل ، مسجد وزير ، مسجد وكيل ، كليساي سنندج ، امام زاده پير عمر ، امام زاده هاجر خاتون ، پل قشلاق ، حمام هاي پاشا خان ، خان ، وكيل الملك ، دوخزينه ، شيشه و عمارت آصف ديوان ، عمارت و باغ آيت الله مدوخ ، عمارت امجدالاشراف ، عمارت مشيرديوان ، ساختمان شهرداري مركزي و موزه تاريخ طبيعي را مي توان نام برد .
در اين استان مجموعا 9 شهرستان ، 23 شهر ، 26 بخش و 83 دهستان و 1767 آبادي داراي سكنه و 192 آبادي خالي از سكنه است . شهرستان هاي استان عبارتند از : سنندج ، سقز ، مريوان ، بانه ، بيجار ، سروآباد ، قروه ، كاميارن و ديواندره كه هر يك از اين شهرستان ها داراي آثار فرهنگي و باستاني بوده و در مريوان درياچه زريوار كه بزرگترين و تنها درياچه آب شيرين ايران است قرار دارد .
مراتع و فضاهاي گردشگري زيادي در اين استان وجود دارد كه در فصل هاي بهار و تابستان بهترين اب و هوا را داشته و زيبايي طبيعت آن زبانزد خاص و عام است .

مردمان كرد آريايي نژاد هستند كه چندين هزار سال قبل از ميلاد به اين منطقه مهاجرت كردهاند. تاريخ اقوام كرد تا قبل از اسلام چندان روشن نيست. در اسناد سومري و بابلي و اكدي و آشوري نام اقوامي ديده ميشود كه شباهت به كلمه كرد دارد، ولي از همه نزديكتر چه از لحاظ زبانشناسي و چه از نظر جغرافيايي و چه از نظر توصيفي، نام قومي است به نام «كردوخوي» كه در كتاب «سفر جنگي» گزنفون ذكر شده است.اين قوم در كوهها و درههاي ميان عراق و ارمنستان و مخصوصاً در محلي كه امروزه «زخو» ناميده ميشود و در شصت كيلومتري شمال غربي موصل در عراق قرار دارد، ساكن بودهاند. گزنفون، آنان را تا هنگامي كه به جلگههاي شمال رسيدند، تعقيب كردند و صدماتي نيز بر آنها وارد آوردند.«پوليبيوس» (دويست- يكصد و بيست ق.م) نيز از اقوامي كه در قسمتهايي از آذربايجان كنوني زندگي ميكردند و بهنام «كورتييوي» يا «كورتياي» خوانده ميشدند، ياد ميكند. «استرابون» و «ليوي» ميگويند كه اين اقوام در فارس نيز ساكن بودهاند. چنانكه در زمان ساسانيان و اوايل اسلام چادرنشينان كوهستانهاي فارس را كرد ميخواندند. اگر تاريخ اقوام كرد در پيش از اسلام تاريك و مبهم است، تاريخ آنان در پس از اسلام در پرتو تأليفات مورخان اسلامي تا اندازهاي روشنتر است، ولي در اين دوره هم، چون از كرد بهطور فرعي و ثانوي- ضمن اخبار ممالك اسلامي- سخن به ميان آمده، درباره تاريخ اين قوم بهطور اساسي و مستمر مطلب كاملي نوشته نشده است و فقط در دوره صفوي نخستين كتاب مهم درباره قوم كرد به زبان فارسي تدوين شده كه همان «شرفنامه بدليسي» است.اعراب در تاريخ شانزده يا بيست هـ .ق. قلعهها و استحكامات كردها را تصرف كردند. در بيستوسه هـ .ق. كه سپاه عربي در ايالت فارس مشغول فتوحات بود، اكراد فارس در دفاع از فسا و دارابجرد شركت داشتند. فتح شهر «زور» و «داراباذ» كه از شهرهاي كردنشين بودند، در سال بيستودو هـ .ق. صورت گرفت.ابوموسي اشعري در سال بيست و پنج كردان را سركوب كرد. در سال سي و هشت ه.ق اكراد ناحيه اهواز در قيام «خريت ابنراشد» برضد اميرالمؤمنين علي(ع) جانب خريت را گرفتند و پس از قتل خريت عده زيادي از ايشان كشته شدند.در سال نود هـ .ق. اكراد فارس سر به شورش برداشتند و اين شورش بهوسيله «حجاج ابن يوسف ثقفي» سركوب شد. در سال يكصد و چهل و هشت هـ .ق. اكراد موصل قيام كردند و منصور خليفه عباسي، «خالد برمكي» را براي سركوبي آنان به آنجا فرستاد و وي نيز شورش كردها را سركوب كرد.در سال دويست و بيست و چهار هـ .ق. يكي از پيشوايان اكراد اطراف موصل به نام «جعفر ابن فهرجيس» برضد خليفه معتصم سر به شورش گذاشت خليفه سردار معروف خود «آيتاخ» را به جنگ او فرستاد. آيتاخ پس از جنگي سخت جعفر را كشت و بسياري از اكراد را مقتول يا اسير كرد و اميران و زنان و اموال ايشان را به تكريت برد.در سال دويست و سي و يك هـ .ق. اكراد به اطراف اصفهان و فارس تاختند. يكي از سرداران ترك خليفه به نام «وصيف»، پس از پيروزي، نزديك به پانصد نفر از آنان را به اسيري به بغداد برد.در سال دويست و هشتاد و يك هـ .ق. چادرنشينان عرب با اكراد در نواحي موصل و ماردين متحد شده و تحت رهبري «حمدان ابن حمدون» حنگ عليه معتضد را شروع كردند كه به كشته شدن و اسارت گروهي از آنان منجر شد. در سال سيصد و چهارده هـ .ق. در زمان خلافت المقتدر بالله و امارات ناصرالدوله حمداني، در ناحيه موصل يك بار ديگر كردها سر به شورش برداشتند.در فاصله سالهاي سيصد و بيست و هفت و سيصد و چهل و پنج هـ .ق. شخصي بهنام «ديسم» كه از خوارج بود و پدري عرب و مادري كرد داشت، با گردآوري كردهاي آذربايجان، با «آلمسافر» و ديگر حكمرانان آذربايجان به جنگ پرداخت و سرانجام گرفتار شد و در زندان درگذشت.در قرنهاي چهارم، پنجم و ششم هجري، «شداديان» كه كرد بودند حكومتهاي مستقلي را در نواحي كردنشين تشكيل دادند. خاندان شدادي از قبيله روادي بودند و دولت معروف ايوبي در مصروشام از همين خاندان برخاستند.در سال سيصد و نود و پنج هـ .ق. عضدالدوله ديلمي با كردهاي موصل درگير شد و پس از غلبه، قلاع آنها را ويران كرد و همه سران كرد را به قتل رسانيد.در سال سيصد و هفتاد و سه هـ .ق. «محمدبن غانم» همراه كردان برزكاني در حوالي قم عليه فخرالدوله ديلمي سر به شورش برداشت، ليكن فخرالدوله ديلمي سر به شورش برداشت، ليكن فخرالدوله به وسيله «بدربن حسنويه» با وي از در صلح و آشتي درآمد، اما ديري نپائيد كه سپاهي را روانه سركوبي وي كرد. محمدبن غانم در اين پيكار شكست خورد و به اسارت سپاهيان فخرالدوله درآمد و در اسارت درگذشت.يكي از رويدادهاي مهم دوران زمامداري شرفالدوله ديلمي (سيصد و هفتاد و دو- سيصد و هفتاد و نه هـ .ق.) پيكار او در سال سيصد و هفتاد و هفت هـ .ق. با بدربن حسنويه در كرمانشاه است كه به پيروزي بدر و شكست شرفالدوله منجر شد. در نتيجه بدربن حسنويه بر قسمت مهمي از عراق عجم مسلط شد. وي در سال چهارصد و پنج هـ .ق. به دست طايفهاي كرد كه «جورقان» نام داشت، كشته شد. شمسالدوله پسر فخرالدوله ديملي بلافاصله متصرفات وي را ضميمه قلمرو خود كرد. شاپور خواست (خرم آباد)، دينور، بروجرد، نهاوند، اسدآباد و قسمتي از اهواز ازجمله متصرفات او بودند.ظاهراً اصطلاح كردستان را سلاجقه براي تميز نواحي كردنشين از ولايت جبال عراق وضع كردند و آن ايالتي بود مشتمل بر سرزمينهاي بين آذربايجان و لرستان و قسمتي از اراضي سلسله جبال زاگرس كه مركز آن نيز در ابتدا ناحيه بهار در هجده كيلومتري شمال غربي همدان و بعدها چمچمال در نزديك كرمانشاه امروزي بود.شهرهاي كردستان در زمان حمله مغول از قتل و غارت مصون نماند. در زمان تيمور و تركمانان قرهقريونلو و آققريونلو، كردستان و ديار بكر ميدان تاخت و تاز سپاهيان تيمور و تركمانان شد.
شاه اسماعيل اول- مؤسس سلسله صفويه- به علت اين كه كردها پيرو مذهب تسنن بودند، چندان روابط حسنهاي با آنها نداشت، درمقابل، سلاطين عثماني در تقويت هرچه بيشتر كردان ميكوشيدند. در دوره صفويه دولت ايران به قسمت وسيعي از كردستان آن روز تسلط داشت كه دامنههاي شرقي كوههاي زاگرس را دربرميگرفت.با تشكيل سلسله زنديه، براي نخستين بار در تاريخ ايران سلسلهاي كردنژاد به سلطنت رسيد. در اواخر سلسله زنديه نيز طايفه دنبلي كه يكي از طوايف بزرگ كرد بود، قسمتي از آذربايجان غربي را در تصرف داشتند و مركز حكومت و قدرت آنها شهر خوي بود.در قرن نوزدهم ميلادي بارها كردها در خاك عثماني ميل باطني خود را براي رسيدن به استقلال و تشكيل دولتي كردزبان ظاهر كردند. در سال هزار و هشتصد و هفتاد و هشت ميلادي شيخ عبيدالله نقشبندي به فكر تأسيس كردستان مستقل تحت حمايت دولت عثماني افتاد. در سال هزار و هشتصد و هشتاد ميلادي طرفداران وي، اطراف اروميه، ساوجبلاغ، مراغه و مياندوآب را به تصرف خود درآوردند و سپاهيان ايران به زحمت توانستند تجاوز آنان را دفع كنند.در سال هزار و نهصد و چهل و شش ميلادي قاضي محمد همزمان با حضور قواي متفقين در ايران و حمايت دولت روسيه شوروي از او، جمهوري خلق كردستان را كه مركز آن مهاباد بود، تشكيل داد. پس از تخليه كامل ايران از قواي متفقين و اعزام ارتش دولت مركزي به نواحي آذربايجان و كردستان، اين شورش و جمهوري ناشي از آن نيز از هم متلاشي گرديد.

(0) نظر

اشنايي با كردستان

يکشنبه 1390/10/25 11:10 صبح

آشنايي با استان كردستانكردستان استاني سرسبز و خرم با وسعتي معادل 28 هزار و 203 كيلومتر مربع در غرب ايران و در مجاورت بخش شرقي كشور عراق قرار دارد.

اين استان كه در دامنه‌ها و دشت‌هاي پراكنده سلسله جبال زاگرس مياني قرار گرفته است، از شمال به استان‌هاي آذربايجان غربي و زنجان، از شرق به همدان و زنجان، از جنوب به استان كرمانشاه و از غرب به كشور عراق محدود است.

استان كردستان براساس آخرين تقسيمات كشوري در سال 1375داراي 8 شهرستان، 12شهر، 21 بخش، 78 دهستان و 1765 آبادي داراي سكنه بوده است.

(0) نظر
X