ايران رويايي

درباره وبلاگ

رویایی ترین کشور جهان به نظر من ایران می باشد که هر خارجی رویای امدن به ایران را دارد

موضوعات
كرمان (540) گیلان (305) اذربایجان شرقی (185) تاريخ ايران پيش از اسلام (165) خراسان رضوی (158) بوشهر (133) اصفهان (120) استان تهران (115) سيستان وبلوچستان (83) فارس (72) زنجان (65) مشهد مقدس (63) استان ایلام (62) مازندران (61) سمنان (60) گلستان (58) استان خوزستان (55) همدان (46) اذربايجان غربي (46) کرمانشاه (42) قم (40) استان چهارمحال و بختياري (39) اذربايجان شرقي (37) ماسوله (36) استان یزد (36) قزوين (33) هرمزگان (26) خراسان شمالی (26) مساجد اصفهان (24) سیستان (زابل) (22) خراسان جنوبی (21) گناباد (21) گيلان (21) چابهار (20) ايلام (19) استان البرز (18) زاهدان (18) نیشابور (18) سبزوار (17) كردستان (17) اردبيل (17) مركزي (17) اذربایجان غربی (16) خراسان رضوي (16) خراسان رضوي (16) تربت جام (13) عکسهای دیدنی (12) شکار لحظه ها عکس دیدنی (9) جاذبه های گردشگری استان خراسان رضوی (9) لرستان (9) کیش (8) گالري ايران (7) خراسان شمالي (6) دنیای حیوانات (6) مشاهیر کرمانشاه (6) گالري عكس اختصاصي ايران رويايي (6) عكس هاي ديدني از ايران قديم (4) نوشته هاي جالب و خواندني (4) سلامت (3) دانشگاه سیستان و بلوچستان (3) گالري عكس همدان (3) گالری ایران (2) 1 (2) اس ام اس فلسفی (2) IRAN (2) تهران (1) كرمانشاه (1) دانشگاه سيستان و بلوچستان (1) خاطرات در جاده هاي كشور (1) عكس هاي ديدني (0) دانشگاه من (0) بدون موضوع (160)

ايران رويايي

فريدون شهر،

دوشنبه 1390/8/30 8:5 بعد از ظهر

 

مساحت: ۱۲۲۳۶كيلومتر مربع

جمعيت: ۴۵۹۰۸

مسافت از مركز استان: ۱۵۵

كد تلفن: ۰۳۷۲۵۲۲

 

فريدون شهر، مركز شهرستان فريدون شهر، با پهنه اي حدود 3 كيلومتر مربع، در باختر استان اصفهان، در 32 درجه و 56 دقيقه و 15 ثانيه پهناي شمالي و 50 درجه و 7 دقيقه و 15 ثانيه درازاي خاوري نسبت به نيمروز گرينويچ و بلندي 2 هزار و 530 متر از سطح دريا قرار دارد. اين شهرستان از شمال به شهرستان فريدن و استان لرستان، از خاور به شهرستان فريدن، از باختر به لرستان و از جنوب به استان چهار محال و بختياري محدود مي باشد. شهر فريدون شهر را از شمال كوه برآفتاب، از باختر آبادي دربند، از خاور روستاي خليل آباد ( شاه بلاغ ) و از جنوب آبادي برآسياب در برگرفته اند. شهرستان فريدون شهر كه در غربي ترين نقطه استان اصفهان قرار دارد با استان لرستان و استان چهارمحال وبختياري هم مرز است. از اين رو گذرگاهي براي عشاير اين دو منطقه محسوب مي شود. عشاير منطقه صنايع دستي زيبا و متنوعي توليد مي كنند كه بيش تر محلي بوده و جنبه خود مصرفي دارد. مهم ترين صنايع دستي اين شهرستان قالي بافي مي باشد. علاوه بر آن گليم، شال و جوراب هاي پشمي نيز از هنرهاي دستي توليدي منطقه به شمار مي رود. قالي بافي در اين شهرستان از اهميت و ارزش بالايي برخوردار است و سهم مهمي در اقتصاد خانواده ها و كل منطقه دارد. بيش تر مردم منطقه به ويژه زنان و دختران اين شهرستان در كارگاه هاي خانگي به قالي بافي اشتغال دارند. بيش تر جنگل هاي طبيعي استان اصفهان در شهرستان هاي فريدون شهر و سميرم پراكنده شده‌اند و جلوه هاي زيبايي به اين مناطق‌ بخشيده اند. سنگ گورهاي باستاني در روستاي قهستان و آرامگاه هاي بزرگان ديني از جاذبه هاي تاريخي منطقه به شمار مي آيند. فرآورده هاي كشاورزي اين شهرستان سيب زميني، گندم ، جو، و ميوه است و فرآورده هاي دامي آن، گوشت، پوست و پشم است كه به شهر اصفهان صادر مي شود. بيش تر جنگل هاي طبيعي استان اصفهان در شهرستان هاي فريدون شهر و سميرم پراكنده شده اند و جلوه هاي زيبايي به اين مناطق بخشيده اند. سنگ گورهاي باستاني در روستاي قهستان و آرامگاه هاي بزرگان ديني از جاذبه هاي تاريخي منطقه به شمار مي آيند.
شهرستان فريدون‌شهر يكي از ۲۱شهرستان دراستان اصفهان ايران است. شهرستان فريدونشهر داراي يك بخش به نام بخش مركزي و ۵ دهستان است. دو شهر تابعه اين شهرستان عبارت‌اند از فريدون‌شهر و برف‌انبار.

موقيعت جغرافيايي

 اين شهرستان با مساحت ۱/۲۲۳۶كيلومترمربع، درميان استان‌هاي لرستان و چهارمحال وبختياري واقع شده‌ است. فاصله آن تا اصفهان۱۵۵كيلومتر است.

ويژگيهاي طبيعي

 فريدونشهر منطقه اي است كوهستاني و ارتفاعات آن عبارت‌انداز : قله شاهون و كوه كلوسه و كوه كمران. كوهستاني‌ترين منطقه شهرستان ناحيه پشتكوه موگويي است و بعد ناحيه چناررود مي‌باشد. آب وهواي فريدونشهر معتدل كوهستاني است. پراكندگي باران و برف درطول سال دست كم ۸ماه و ذخيره برف آنها تاشروع بارندگي سال ديگر ادامه مي‌يابد. رودخانه ها اغلب دربستري عميق جريان يافته ‌است كه آب آنها به هدر مي‌رود و معمولاً به مصرف كشاورزي نمي‌رسد. پوشش گياهي اين ناحيه از استپ و چمنزار‌هاي كوهستاني است.

ويژگيهاي انساني

 درمدارك تاريخي و جغرافيايي، اين ناحيه به نامپرنيكان معروف است كه شامل فريدن و فريدونشهر مي‌شود و در مزرعه قهستان سنگ قيرهاي باستاني وجود دارد.
جمعيت اين شهرستان بالغ بر ۴۵۹۰۸نفر مي‌باشد.
اين منطقه مركز ييلاق عشاير چهارلنگ بختياري است.
چهار گروه، بختياري، گرجي، ترك و ارمني از تيره‌هاي معروف اين ناحيه مي‌باشند و هرگروه به زبان قومي مخصوص به خود تكلم مي‌كنند.
فريدونشهر حدود ۳۰۰سال پيش مركز سكونت گرجي‌هايي شده ‌است كه در زمان صفويان به اين نواحي كوچانده شده بودند و امروزه بزرگ‌ترين شهر گرجي نشين ايران به شمار مي‌رود.
شهر فريدونشهر با پهنه‌اي حدود پنج كيلومتر مربع در باختر استان اصفهان در ۳۲درجه و ۵۶دقيقه و ۱۵ثانيه پهناي شمالي و ۵۰درجه و۷دقيقه و ۱۵ثانيه درازاي خاوري نسبت به نيمروز گرينويچ قرار دارد.
فريدونشهر منطقه‌اي است كوهستاني كه بين دو رشته كوه از رشته كوههاي زاگرس درست در محلي از قسمت اعظم راههاي منطقه بختياري به آن مي‌پيوندد قرار گرفته و از ديرباز مركز خريد و فروش عشاير ايلهاي بختياري بوده ‌است. منطقه‌اي بسيار خوش آب و هواست به طوري كه بسياري از كارمندان شركت نفت درمنطقه خوزستان مدت ۵ماه از بهار و تابستان را در اين منطقه مي‌گذرانند و بعضي از آنها ساختمانهايي نيز احداث كرده‌اند. زمستانهاي پربرف و تابستانهاي دل انگيز دارد. اكثريت جمعيت آن گرجي‌تبار است و حدود صد در صداز گرجي‌تبارها به زبان گرجي تكلم مي‌كنند.
فريدونشهر داراي شهرداري و بخشداري، پاسگاه ژاندامري، اداره جنگل باني و كشاورزي، آمار، بانكهاي صادرات، ملي، كشاورزي، پست و تلگراف و تلفن و اززمانهاي خيلي پيش به علت موقعيت جغرافيايي داراي شيكه بي سيم و مراكزارتباطي ديگر بوده‌است. موقعيت جغرافيايي و شرايط طبيعي فريدونشهر ايجاب مي‌كند كه بيشتر كارها در اين منطقه به صورت دسته جمعي انجام گيرد و جنبه تعاون داشته باشد زيرا مدت ۵ماه از سال بيشتر منطقه از برف پوشيده شده‌است و تا چند سال پيش خود فريدونشهر نيز مدت ۳تا ۴ماه بر اثر بارندگي ارتباطش با ساير نقاط قطع مي‌شد. بر اثر گذشته زمان از تعددكارهاي تعاوني كاسته مي‌شود و اين گونه كارها تغيير شكل و فرم داده جنبه انفرادي به خود مي‌گيرد.

 

ويژگيهاي اقتصادي

درزندگي اقتصادي فريدونشهر، سه نوع فعاليت عمده را مي‌توان تشخيص داد:
 
كشاورزي، دامداري، صعنت و خدمات. ۸۰ درصد از اهالي به كشاورزي و دامداري اشتغال دارند. متاسفانه درسالهاي اخير اين آمار كاهش يافته ‌است، زيرا به علل خاصي به شهرستانهاي ديگر مهاجرت نموده‌اند. محصولات مهم، عبارتند ازسيب زميني وغلات، فراورده‌هاي دامي گوشت، پوست و پشم كه به اصفهان صادرمي‌شود. صنايع دستي آن قاليبافي است.
گرجيهاي فريدن به دو شعبه شمالي و جنوبي تقسيم شدند شعبه شمالي به سوي دشت و شعبه جنوبي به سوي كوهستان رفتند دسته اول محل سكونت خود را تورلي و دسته دوم سرزمين خود را به ياد ناحيه‌اي معروف در گرجستان مارتقپي ناميدند.

 

 

 

(0) نظر

گُلپايـِگان

دوشنبه 1390/8/30 8:3 بعد از ظهر

 

گُلپايـِگان شهري در استان اصفهان ايران است. شهر گلپايگان مركز بخش مركزي شهرستان گلپايگان است. گلپايگان، يكي از شهرستانهاي استان اصفهان مي باشد كه از شمال به شهرستان محلات و خمين، از جنوب به شهرستان خوانسار، از شرق به ميمه و از غرب به شهرستان اليگودرز محدود مي باشد.

بر اساس آنچه كه از متون تاريخي مانند نزهت القلوب نوشته حمد ا... مستوفي بر مي آيد: گلپايگان 5225 سال بعد از هبوط آدم توسط هماي چهر آزاد، دختر بهمن كياني (بهمن دراز دست) پوراسفنديار رويين تن، كه به تخت پادشاهي جلوس كرده بود ساخته شد و از ابتدا اين شهر را به نام خود چهرآزادگان و يا گلبادگان ناميد.(حمدالله مستوفي، 1366، ص75) بر اساس شواهد باستان شناسي و بررسي ها انجام گرفته بر روي سنگ نبشته هاي تاريخي، سابقه سكونت انسان اوليه در دشت گلپايگان به حدود هفت هزار سال قبل مي رسد ولي شروع مدنيت را مي بايست هم زمان با اواسط حكومت سلسله هخامنشي دانست كه كاربري اين شهر به عنوان يك پادگان بزرگ تغيير يافت و حتي گروهي را اعتقاد بر اين است نام اوليه اين شهر گردپاذگان بوده است.(برهان قاطع،1361، ذيل گلپايگان)، گروهي ديگر نام اصلي آن راگَرپادگان به معني كوهپايه مي‌دانند. «گَر» در زبان پارسي ميانه به معناي كوه است. (گريوه و گريبان هم از همين ريشه هستند).

به هرحال پس از حمله اعراب مسلمان گروهي از آنان در اطراف اين شهر ساكن شده و نام آن را معرب گردانيده ،جرفادقان ناميدند. در دوران بعد از اسلام علي الخصوص در دوران عباسيان گلپايگان از مناطق معتبر و آباد كشور بوده است، ولي اوج شكوفايي و آباداني آن در زمان حكومت سلجوقيان به خصوص محمد بن ملكشاه سلجوقي بوده كه آثار و ابنيه زيادي از جمله مناره و بازار و مسجد جامع را از خود باقي گذاشته است.

از آن پس به دنبال آشوب هاي اسماعيليه و فتنه مغول و يورشهاي تيمور اين شهر از اعتبار و رونق ساقط گشت و تنها در زمان اوزون حسن بود كه مجددا نامي از آن بر سر راه تجاري همدان به اصفهان به ميان مي آيد. آخرين دوران طلايي آن كه آثار و ابنيه تاريخي موجود، مبين رونق شهردر آنزمان مي باشد، مقارن با دوران حكومت شاه عباس كبير و امارت امامقليخان سردار بزرگ صفوي در گلپايگان مي باشد.

با شروع فتنه افغان گلپايگان كه مقر فرماندهي عليمردان خان بختياري و محل تجمع نيروهاي كمكي به اصفهان بود به شدت از طرف محمود افغان مورد انتقام جويي واقع گشت و نه تنها اكثر اهالي آن از دم تيغ گذشتند بلكه اغلب آثار و ابنيه و تاسيسات كشاورزي و قنوات آن هم تخريب گشت و ديگر هرگز اين شهر به اعتباري كه در گذشته داشت، دست نيافت. شهري كه بنا به گفته ظل السلطان زماني از حدود 200 الي 300 هزار نفر جمعيت برخوردار بود، هرچند كه به اين اظهار نظر بايد با ديده ترديد نگريست، در زمان حكمراني ظل السلطان به زحمت حدود 15 هزار نفر جمعيت ساكن را در خود جاي داده بود و نماي شهر به ويرانهاي بزرگ مي ماند. (اشراقي، 1383، ص157 به نقل از تاريخ مسعودي نوشته ظلالسلطان)

گلپايگان از طرف شمال به محلات و كمره (خمين) و از طرف مغرب به كوه هاي بختياري و اليگودرز و از طرف جنوب به خوانسار و كوههاي بختياري و از طرف مشرق به كوه شيخ احمد و كوه صالح محدود است. ارتفاع آن از سطح دريا 1818 متر است. (مبناي ارتفاع سطح متوسط آب خليج فارس در منطقه فاو كه مبناي مسطحات اروپائي مي باشد.) گلپايگان از مناطق نيمه صحرايي است و به علت نزديكي به كوير مركزي بارندگي آن كم و داراي زمستان هاي گرم مي باشد و هوايش متغير است. دشت گلپايگان، وسيع و آب آن از رودخانه و قنات و چشمه و منابع آب هاي زيرزميني تامين مي گردد.

بناي مناره آجري سلجوقي در زمره بلندترين مناره هاي قرن پنجم هجري قمري كه داراي دو در است و در درون آن پلكاني تعبيه شده است. قسمت هاي پايين و بالاي مناره مرمت گرديده و داراي كتيبه آجري است كه اين كتيبه به خط كوفي نوشته شده و فاقد تاريخ مي باشد و متن كتيبه آن از آ يات كلام الله مجيد است.اين مناره با قدمتي حدود 900سال در برابر عوامل طبيعي (زلزله، باد، باران، سرما و گرما) سرفراز برجاي مانده است و از جمله بلندترين مناره هاي ايران مي باشد. دو راه پله دارد كه بصورت دوراني با 64پله به بالاي مناره مي توان صعود كرد. اين مناره از زمان سلجوقيان مي باشد كه ساختمان آن را احتمالا با ساختمان مسجد جامع و بازار چهارسوق همزمان مي دانند. تا حدود چهل سال قبل، اطراف آن خرابه و چاله چوله بود كه مردم گاهي از آنجا خاك مي بردند و قطعه هاي ظروف سفالين شكسته نيز ديده مي شد و آن محل را چاله هاي پامناره مي گفتند. جاي خندقي هم بود كه يك قسمت آن را براي زمين ورزش صاف كرده بودند ولي اكنون فقط چند متري اطراف مناره را حصار نموده اند. گفته مي شود اين مناره براي راهنمايي كاروانيان بوده و بالاي آن چراغ نصب مي كرده اند و در جنوبي چهارسوق از جلوي مناره شروع مي شده است. فعلا خيابان، گودتر از سطح پاي مناره و بازار چهارسوق است. دوشير قبلا در محل پاشيرا نزديك مقبره باباعبدالله در كنار جاده قافله و ابتداي كوچه حكومتي بودند. ميدان پاشيرا نسبتا وسيع و دكه بازي و ورزش بچه هاي محل بود و براين شيرها كه وسيله سرگرمي بچه ها بود سوار مي شد ند وبازي مي كردند.بعد از خيابان كشي چون خيابان چند متري از جاده قافله فاصله پيدا كرد و زمين هاي اطراف پاشيرا را با قسمتي از جاده قديم به مالكين آن حدود دادند و ميدان پاشيرا را هم گودبرداري نمودند كه رختشوي خانه بسازند. شير هاي سنگي رابا تخته و گرده چوب و غلطك كه بوسيله دو گاو نر كشيده مي شد، تك تك به پاي مناره منتقل كردند. شيرهاي سنگي امروز در زير سايه مناره سلجوقي محبوس اند.

بناي سيداسادات كه مربوط به دوران قرن هشتم هجري است، داراي ايوان و غرفه هاي دو طبقه و گلدسته و گنبدي به بلندي 9 متر است. تزئينات سمت شمال شرقي و جنوب شرقي اين بقعه از نظر ظرافت كار شايان توجه مي باشد. درسال1354 شمسي يك خيابان جديد كنار اين امامزاده و ساختمان مسجد جامع احداث گرديده است. بنا به نوشته اشعاري كه برروي سنگ حك شده است و سنگ مزبور در طرف راست در ورودي بقعه مي باشد، سه تن از فرزندان حضرت امام موسي كاظم (ع) به نام هاي : امامزاده اسحاق،امامزاده منصور و امامزاده رضا در آنجا مدفون اند. قبر ديگري به نام امامزاده يحيي فرزند حضرت امام علي النقي (ع) مي باشد.اين بقعه مباركه در زمان سلطنت فتحعلي شاه قاجار توسط مردي محتشم به نام حاج ميرزا مهدي خان تعمير و مرمت گرديده است. بناي جامع گلپايگان از مساجد مهم تاريخي دوران سلجوقي است. اين مسجد داراي صحن و شبستان وسيع و گنبد بزرگ آجري مي باشد و متعلق به زمان محمد بن ملكشاه سلجوقي و از حيث نكات فني و ساختماني داراي امتيازات فراواني مي باشد. ازخصوصيات مسجد و گنبد آن دارا بودن كتيبه هاي آجري متعدد و تزئينات فراوان دوره سلجوقي است. در متن كوفي گنبد، نام محمد بن ملك شاه خوانده مي شود و اطراف محراب بزرگ زير گنبد در متن كتيبه اي نام باني آن بناي عظيم را، ابونصربن محمد بن ابراهيم آورده اند. همچنين بربدنه هاي مختلف شبستان نام بزرگان دين و جملات مذهبي را به خط كوفي آجري نوشته اند. در زمان فتحعلي شاه قاجار شبستان هاي ساده طرفين گنبد و بناهاي شرقي و غربي مسجد را احداث نموده و بر ساختمان هاي گنبد عهد سلجوقي افزوده ا ند. ساختمان گنبد عهد سلجوقي متعلق به اوايل قرن ششم هجري قمري است. بناي بقعه هفده تن از ابنيه قرن 11 هجري قمري است.درزمان شاه عباس اول صفوي كه بر طبق كتيبه سر در آن در سال 1032 هجري قمري ساخته شده است. بر روي بناي هشت گوش بقعه گنبد، كاشي كاري باشكوهي قرار گرفته است كه از لحاظ ساختماني و تزئين كاشيكاري بسيار جالب و زيباست. كتيبه منظوم ا رسي مفصلي در توصيف شاه عباس اول صفوي در اين بنا به يادگار مانده و حاكي از احداث اين بقعه بوسيله امام قلي خان سردار معروف آن زمان است. طبق شجره نامه موجود در اداره اوقاف و هفده تن افرادي كه در اين محل مدفون اند عبارتند از: امام زاده ابو الحسن فرزند امام حسن مجتبي (ع)، سلطان اسماعيل فرزند امام جعفر صادق (ع)، صالح و قاسم فرزندان جعفربن علي (ع)، عباس و حسين فرزندان حضرت موسي بن جعفر(ع)، شهربانو و حليمه و صفورا دختران حضرت حضرت موسي بن جعفر (ع) ، علي اكبربن علي بن حسين (ع)، محمد بن محسن بن علي بن حسين(ع)، محمود و محسن و عبدالله بن يحيي بن امام موسي الكاظم (ع)، موسي و مظفر فرزندان جعفر طيار، اسحق فرزند ا براهيم كه مشخص نيست ابراهيم مزبور به كدام امام منتسب است. بقعه ناصر بن علي بن ابي طالب(ع) درقسمت شرقي هفده تن و در فاصله چند متري آن است. در مورد شهادت اين بزرگوار شايعاتي وجود دارد كه از سنگدلي قاتلين او دارد و مي گويند كساني كه او راشهيد كرده اند، از ايادي خليفه عباسي بوده اند و در نهايت بي رحمي اورا زنده لاي جرز ديوار گذاشته و شهيد كرده اند. اين بقعه نيز توسط امام قلي خان سردار لايق دربار صفويه ساخته شده كه بعدا تعمير گرديده است. از جمله كارهاي دستي هنر منبت كاري مي باشدكه از زمان هاي گذشته در اين شهر اساتيد معروفي داشته است. منبت كاران، انواع نقش هاي جالب را بانيش قلم منبت بر روي چوب گلابي و گردو و امثال آن در مي آورند و با تلفيق برش سطحي جوش ها و گره هاي چوب سنجد و برخي چوب هاي جنگلي كه برسطح كار مي چسبانند، وسائل تزئيني جالبي مي سازند. انواع قاب عكس و ظروف و جعبه هاي منبت كه هنرمندان مي سازند وسايل تزئيني و دكوراسيون و فروشگاه هاي هنري راتشكيل مي دهد. در گلپايگان و حومه مخصوصا حوزه جلگه بيش ازپنج شش هزار كارگاه براي قالي بافي دستي به نام ديواري و دار زميني وجود دارد. انواع قالي نخ فرنگ و فرش هاي معمولي درابعاد مختلف تو دري و نيم و دو ذرعي و شش ذرعي و نه ذرعي و دوازده ذرعي و سرانداز و پنج چاركي مي بافند. نوعي از فرش گلپايگان به نام ويس و ياوري با پشم گوسفند و رنگ دندانه و نخ مرغوب و بافت خاص داراي استقامت فوق العاده مي باشد.

تاريخچه شهرستان گلپايگان

براساس آنچه در متون تاريخي مثل نزهت القلوب نوشته حمدالله مستوفي و جغرافياي تاريخي شهرهاي ايران آمده است قدمت گلپايگان به 5 قرن بعد ازهبوط آدم مي‌رسد. گويند اين شهر را اولين بار هماي چهر آزاد دختر بهمن كياني بنا كرد و بنام خويش چهر آزادگان يا گلباذگان ناميد. در دوره هخامنشيان، منطقه‌اي آباد و معتبر بوده است. در دوره حكومت اسلامي و حضور اعراب در ايران گلباذگان معرب گشته و جرفادقان خوانده شد. در دوره عباسي ان شهري آباد و معتبر بوده ولي شكوفايي و آباداني آن در زمان حكومت محمد بن ملكشاه سلجوقي به اوج خود مي‌رسد كه آثار و ابنيه زيادي از جمله مسجد جامعگلپايگان و بازار شهر بجاي مانده اين دوره است. در زمان صفويه از شهرهاي بزرگ ايران بشمار مي‌رفته است زيرا در مكاتبات مستند تاريخي هميشه گلپايگان را شهري بين اصفهان و همدان ذكر كرده‌اند. وجود كاروانسراهايمتعدد در منطقه وآثار تاريخي حكايت از اهميت و آباداني اين شهر دردوره‌هاي مختلف تاريخي دارد. در دوره صفويه امام قلي خان پسر اله‌وردي خان حاكم گلپايگان بوده كه آثار و ابنيه‌هايي در گلپايگان بنا كرد كه مهمترين آنها بقعه 17 تن مي‌باشد. گلپايگان همواره كانون اسلام خواهي و مهد ديانت بوده به طوري كه اين شهر هيچگاه خالي از عالم و مرجع ديني نمانده است. درانقلاب اسلامي نيز اين منطقه از پشتوانه‌هاي انقلاب و اسلام بوده است. درعرصه دفاع مقدس مردم اين شهرستان تعداد 356 شهيد و 800 جانباز و 54 آزاده را براي دفاع از كيان نظام به نام خود ثبت كرده است. گلپايگان با عظمت ديرينه و قدمت 2000 ساله و تاريخي كهن و فرهنگي اصيل و سابقه درخشان ديني،علمي، فرهنگي و اماكن تاريخي با شكوه و ماندگار و طبيعت مستعد خدادادي براي توسعه همه جانبه و مناظر ديدني زيبا در دشت، كوهستان و چشمه ها ومردمي با فرهنگ و هنرمند، داراي جاذبه فراوان براي سرمايه گذاري بخش دولتي و خصوصي و خارجي است. درباره نام گلپايگان عقايد متنوعي اظهار شده است; عده اي آن را كوهپايگان و عده اي وردپادگان خوانده اند. در نزهت القلوب حمداله مستوفي گلپايگان از اقليم چهارم شناخته شده است. در زمان صفويه حدود 200 تا 300 هزار جمعيت داشته است.

(0) نظر

خميني شهر

دوشنبه 1390/8/30 8:3 بعد از ظهر

* در دو قبرستان شهر دهها سنگ قبر با قدمت ۷۰۰ ساله وجود دارد كه به خطوط عربي، فارسي نوشته شده است
* قنات «ديمتريان» كه دو هزارسال پيش توسط پيروزشاه ساساني حفر شده درحال ويراني است

  

سده يا خميني شهر، از شهرهاي استان اصفهان با ابنيه قديمي، مساجد، قلاع و گورستانهاي شناخته و ناشناخته حكايت از روزگارهاي كهن با حوادث و رويدادهاي مختلف دارد
خميني شهر با ابنيه قديمي، طبق شواهد قدمتي برابر اصفهان دارد. با وجود بسياري از مساجد، امامزاده ها، دانشمندان و نويسندگان درحال ويران شدن است و نشانه هاي ميراث فرهنگي آن بتدريج نابود مي شود
با گردش در گوشه وكنار شهر، با قدمت چندهزارساله شهر و مساجد، امامزاده ها و آرامگاه هاي دانشمندان و نويسندگان نامي اين شهر، ازجمله آرامگاه «ابن مردويه» آشنا خواهيد شد
خميني شهر زماني۱۷مسجد قديمي داشته كه شش مسجد كاملاً ويران شده است، از يك مسجد تنها گلدسته ها و شبستاني به جا مانده است. و ده مسجد ديگر درحال ويران شدن است. اين شهرقديمي كه نامقديم آن «سده » است آرامگاه چهار امامزاده به نامهاي «امامزاده سيدمحمدنجم الدين»، «ابراهيم درب سيد» و «ابراهيم باواگان و «امامزاده سيدمحمد» است كه تنها، بنايامامزاده سيدمحمد را اوقاف بازسازي مي كند. در دوقبرستان قديمي خميني شهر دههاسنگ قبر ۷۰۰ساله وجود دارد كه بعضي از آنها را مي توان در گورستان « ورنوسفادران هفت رنگ» مشاهده كرد. دراين گورستان قريب ۱۰۰قطعه سنگ عمودي و افقي به خطوط عربي، فارسي و نقش شير وجود دارد.
قلعه و برجهاي «كهندژ» كه در زير خروارها خاك مدفون است ازديگر قلعه هاي شهراست كه با وجود ويرانه هاي آن زبانزد مردم و تاريخ نويسان است.
قنات «ديمتريان » كه دوهزارسال پيش به دستور پيروزشاه ساساني حفر شده است، از ديگر بناهاي خميني شهر درحال ويران شدن است و قسمت هاي كمي از آن باقي مانده است
ايوانها و كاروانسراهاي فراوان در خميني شهر از شواهد ديگر تاريخي است كه مورد بي مهري قرار گرفته است. كاروانسراي «خوشاب» (كه تنها ديواره هاي آن باقي است) ، تالار و ديوانخانه «سرتيپ اميني سدهي» (حاكم اصفهان) و ايوان «گزيها» ازجمله ايوانها و كاروانسراهاي خميني شهراست.
شايع است گنجهاي بسياري دراين مكان پيدا شده است اما درحال حاضر ازاين مكان به عنوان انبار سيمان استفاده مي شود. ايوان «گزيها» به وسيله سرتيپ سدهي حاكم اصفهان ساخته شد كه شامل تالار نارنجستان، حياط خلوت، حوضخانه، حمام، ميدان و اصطبل اسب دواني است. در ضلع شمالي اين خانه شبستاني با قدمت ۱۰۰ساله وجود دارد كه مربوط به دخانيات بود و داراي آيينه كاري ،نقاشي وگچبري هاي ارزشمند است. اين بنا متروكه و به نام وارثان سرتيپ سدهي است كهشهرداري در پي تملك ، تعمير و مرمت آن است
تالار «آعلي اكبر» از ديگر تالارهاياين خانه است كه مخروبه شده و سقف آن فرو ريخته است. مشهور است ناصرالدين شاه چندشب دراين تالار ضيافت داده است
تالار «دايي رحيم » تنها تالار سالم اين ايوان است كه با قدمتي ۱۰۰ساله برپا مانده است. ارسي، شيشه و منبت كاري ازبارزترين ويژگيهاي بنا است كه توسط سه وارث سرتيپ اميني نگهداري مي شود. دوخانه«محمدعلي خان و نصرت الله خان» دركنار خانه سرتيپ سدهي از ديگر خانه هاي قديمي است. خانه نصرت الله خان به سبك بختياري و خانه هاي شهركرد ساخته شده است و تصاوير به مانند سربازان هخامنشي در تخت جمشيد، بر روي سنگهاي آن حجاري شده است
تونل كهندژ قديمي ترين محله «سده » (خميني شهر) است كه دو هزار و پانصدسال قدمت دارد. كهندژداراي خانه ها و قلعه هاي زيادي بوده است . درخانه «غلامعلي پرنده » درمحله كهندژ تونلي كشف شده كه قطر آن به ارتفاع يك چهارپا بود و طول آن به پنج كيلومتر مي رسيد. مردم محلي مي گويند از اين تونل دربسياري از كتب قديمي نقل شده و نياز به حفاري و شناسايي كامل دارد. غير از اينها دهها اثر و بناي تاريخي ويران شده درخميني شهر يا همان «سده» وجود دارد كه لازم است ميراث فرهنگي باتوجه به اين آثار و قدمت منطقه نسبت به شناسايي اين گنجينه هاي تاريخي اقدام كند

 

(0) نظر

تيران

دوشنبه 1390/8/30 7:51 بعد از ظهر

 

شهر تيران كه در گذشته نه چندان دور روستايي بيشتر نبود پس از استقرار فرمانداري در شهرستان و انتزاع آن ازشهرستان نجف آباد و با اقداماتي كه با كوشش مردم و استانداري اصفهان در اين دهه در آن انجام شده است خوشبختانه شهري بسيار زيبا داراي آب و هواي بسيار دلپذير و زمستان هاي نه چندان سرد و تابستان هاي نه چندان گرم مي باشد.

عبور جاده هاي اصفهان به استان هاي مركزي و خوزستان و لرستان و غرب كشور و همچنين جاده استان چهار محال و بختياري در جنوب شهرستان باعث رونق شهرستان گرديده است. ايجاد كارخانه هاي سنگبري متعدد در رضوان شهر از توابع شهرستان تيران و همچنين توسعه منطقه صنعتي شهر تيران باعث ايجاد هزاران شغل براي مردم منطقه گرديده است به طوري كه در طول يك دهه راه هزاران ساله را پيموده است.

 

(0) نظر

اردستان

دوشنبه 1390/8/30 7:51 بعد از ظهر

شهرستان اردستان با مساحت ۱۱۵۹۱ كيلومترمربع و جمعيتي بالغ بر ۴۵۱۵۰ نفر در فاصله ۱۱۸ كيلومتري شمال شرق مركز استان اصفهان قرار دارد. اين شهرستان از ۲ بخش، ۳ شهر، ۷ دهستان و ۳۰۶ روستاي داراي سكنه تشكيل گرديده ‌است. مركز اين شهرستان شهر اردستان است. موقعيت جغرافيايي شهرستان اردستان درشمال شرقي اصفهان ودرجنوب دشت كوير واقع است  و در ۱۱۰ كيلومتري شمال شرقي شهر اصفهان و بر دامنه هاي كوه كركس قرار گرفته است. مساحت آن 14240 كيلومتراست. مهاباد شهري است در بخش مركزي شهرستان اردستان استان اصفهان ايران.

ويژگيهاي طبيعي
 
 شمال اين شهرستان هموار است و به دشت كويرمربوط مي شود. وقسمت جنوب آن كوهستاني است. ازاين رو، پوشش گياهي ودرجه حرارت شمال و جنوب متفاوت است. شمال منطقه داراي آب و هواي گرم و خشك، جنوب آن معتدل تر است. بطوركلي، آب و هواي اردستان گرم و خشك است و اختلاف دماي شبانه روز و زمستان و تابستان زياد است.
رطوبت اردستان بسياركم است، دراين شهرستان دو رود با كانون اتفاقي درشرق و غرب وجود دارد كه در بعضي ازسالها جريان مي يابند. ازاين رو، تنها منبع آب براي منطقه قناتهاي متعددي است كه سرچشمه آنها كوهستانهاي جنوبي است. درشمال اين منطقه، چاههاي متعددي حفر گرديده و زمينها زيركشت رفته است كه در آب و هواي منطقه موثر بوده است. بيشترين درجه حرارت در تير و مرداد، كمترين درجه حرارت در دي و بهمن است كه بين نواحي گرم شمالي و ارتفاعات جنوبي كه سردتر است حدود 5 درجه اختلاف دما وجود دارد.

پوشش گياهي

بعلت طبيعت خشك، خاك سنگلاخي و در شمال نمكزار و شنزار، بارندگي كم، تبخيرزياد، پوشش گياهي اين منطقه بسيار فقير و ازنوع استپ بياباني است.

ويژگيهاي انساني

 اردستان، مركب ازدو كلمه ارد به معناي مقدس و ستان پسوند مكاني است و روي هم رفته به معناي شهرمقدس مي باشد. مقدسي در كتاب معروف خود احسن التقاسيم نگاشته است: چون زمين اردستان به سفيدي آرد است، آنجا را آردستان گفته اند و ديگر اينكه بناي اين شهر را به دستان سام پدر رستم پهلوان نسبت مي دهندوكلمه اردستان تحريف شده ارگ دستان است. شهرستان اردستان درسرشماري سال 1370،49000 نفر جمعيت داشته است و اين رقم هرروز با مهاجرت روستائيان به شهر و مهاجرت ازشهرهاي ديگر، پيوسته درحال افزايش بوده است، زيرا پس از پيروزي انقلاب با ايجاد طرحهاي كشاورزي و موج نوسازي كارهاي كشاورزي و ساختماني فراوان شده است و مردم نه تنها، ديگربراي يافتن كارمثل سابق از محل اصلي خود مهاجرت نمي كنند، بلكه عده اي هم كه مهاجرت كرده بودند، بتدريج به محل خود بازگشته اند. از بناهاي تاريخي اين شهرستان مسجد جامع اردستان است كه در زمان سلجوقيان ساخته شده است.

ويژگيهاي اقتصادي

 اقتصاد كشاورزي و باغداري، مهمترين فعاليت مردم اردستان را تشكيل مي دهد كه بيشتر به روش سنتي انجام مي گيرد. مهمترين محصولات آن، گندم و جو و صيفي كاري و دانه هاي روغني و انواع درختان ميوه مانند انار، انجير، انگور، سيب، هلو، بادام، پسته و گردو مي باشد و انار آن شهرت خاص دارد.

معادن وصنايع اردستان

 براي شناسائي و استخراج معادن دراين شهرستان اقداماتي صورت گرفته و منابعي استخراج شده است ليكن به علل عدم مرغوبيت و يا بازدهي كم، بيشتر آنها تعطيل گرديده است. اين معادن، عبارتنداز:

1)معدن سرب و روي بلمچه
2) معدن منگنز در24  كيلومتري جنوب غربي اردستان
3) معدن مس كهياز در 50كيلومتري جنوب شرقي اردستان
4) معدن سنگ گچ كسوج در28  كيلومتري شمال غربي اردستان.

 همچنين منابع نمك درداخل رسوبات رودخانه اي بطور پراكنده وجوددارد. صنايع اردستان منحصر به صنايع دستي، مانند قاليبافي، جاجيم و گليم بافي و شال بافي، چادر و خيمه و كلاه و دستكش است. اما مهمترين آن صنايع، قاليبافي است كه نقش مهمي دراقتصاد مردم اين شهر دارد.
راهها- اردستان از نظر ارتباطي چون بر سر راه تهران به چهار استان، يعني يزد، كرمان، بلوچستان و استان هرمزگان واقع شده، داراي اهميت است. راههاي مهم اردستان عبارتنداز: جاده اي بطول 180 كيلومتركه اردستان را از طريق مورچه خورت به اصفهان متصل مي كند. راه آسفالته به طول 110 كيلومتر كه اين شهر را از طريق برخوار به اصفهان ارتباط مي دهد. راههاي فرعي آن بجز راه اردستان به زواره و كچومثقال به اردستان، خاكي و كم عرض مي باشند.
شهرستان اردستان، شامل دو بخش مركزي و زواره و سه مركز شهري به نامهاي زواره، مهاباد و اردستان است. اردستان داراي آب وهواي گرم وخشك است. مسجد جامع و مسجد چهار ايواني از آثار تاريخي آن بشمار مي رود.

(0) نظر
X